ជំពូក អាល់-បាការ៉ា — អាយ៉ាត់ 183

ដូចេ្នះអ្នកណាបានកែប្រែបណ្ដាំ(របស់សព) ក្រោយពី បានឮបណ្ដាំនោះ ពិតប្រាកដណាស់ទោសកំហុសនេះនឹងធ្លាក់ទៅលើ ពួកដែលកែប្រែវា។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមហាឮ មហាដឹង។

អ្នកណាបានដឹងថា អ្នកធ្វើបណ្ដាំមរតកនោះមានការ លំអៀង(ដោយភាន់ច្រឡំ)ឬដោយចេតនា រួចក៏បានសម្រុះសម្រួល រវាងភាគីនានា(ដោយកែតម្រូវបណ្ដាំនេះវិញ) ករណីនេះពុំមាន ទោសកំហុសទៅលើអ្នកនោះឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះ មហាអភ័យទោស មហាអាណិតស្រឡាញ់។

(ការបួសនេះ)គឺមានចំនួនថ្ងៃដែលគេបានកំណត់។ បើ អ្នកណាក្នុងចំណោមពួកអ្នកមានជម្ងឺ ឬជាអ្នកធ្វើដំណើរ(អាចផ្អាក បួសបាន) តែត្រូវបួសសងនៅថ្ងៃផេ្សងវិញ(ចំនួនថ្ងៃដែលបានផ្អាក នោះ)។ រីឯបណ្ដាអ្នកដែលមានការលំបាកក្នុងការបួស(ចាស់ជរា អ្នកមានជមឺ្ងធ្ងន់ធ្ងរ)គឺត្រូវផ្ដល់អាហារឱ្យអ្នកក្រីក្រជំនួសវិញ។ អ្នកណាបានស្ម័គ្រចិត្ដឱ្យលើសពីចំនួននេះគឺជាការប្រសើរសម្រាប់ រូបគេ។ តែការបួសទាំងលំបាកនោះគឺប្រសើរសម្រាប់ពួកអ្នក ប្រសិនបើពួកអ្នកដឹង។

ខែរ៉ម៉ាដនជាខែដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអាន ដើម្បីណែនាំដល់មនុស្សលោក និងបង្ហាញពីមាគ៌ា ដែលត្រឹមត្រូវ ព្រមទាំងវិនិច្ឆ័យរវាងខុសនិងត្រូវ។ ហេតុនេះ អ្នកណាហើយក្នុង ចំណោមពួកអ្នកមានវត្ដមាននៅក្នុងខែនេះ ចូរឱ្យគេបួស។ ហើយ អ្នកណាមានជម្ងឺឬធ្វើដំណើរ(អាចផ្អាកបួសបាន) តែត្រូវបួសសង វិញនៅថ្ងៃផេ្សង(ចំនួនថ្ងៃដែលបានផ្អាកនោះ)។ អល់ឡោះចង់ឱ្យ ពួកអ្នកងាយស្រួល ហើយអល់ឡោះមិនចង់ឱ្យពួកអ្នកលំបាកនោះ ទេ។ ហើយចូរពួកអ្នកបួសបង្គ្រប់ចំនួន(ថ្ងៃនៃខែរ៉ម៉ាដន)។ ហើយ ចូរពួកអ្នកលើកតម្កើងអល់ឡោះ(តឹកហ្ពៀរនៅថ្ងៃរ៉យ៉ាហ្វិតរ៉ោះ) ចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានចង្អុលបង្ហាញ ហើយសង្ឃឹមថា ពួកអ្នកថ្លែង អំណរគុណ។