Surah Al-Baqarah — Talata 183

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Kutiba – ipinag-utos o ipinataw (fard).
• As-Siyam – ang pag-aayuno, na nangangahulugang pag-iwas sa pagkain, inumin, at iba pang mga bagay na nakakasira ng ayuno mula sa madaling araw hanggang sa paglubog ng araw, na may layuning sambahin ang Allah.
• La’allakum tattaqun – upang kayo ay maging matuwid at mapangalagaan ang inyong mga sarili mula sa kasalanan at pagsuway sa Allah.

Interpretasyon ng Talata:

O kayong mga sumampalataya kay Allah at sa Kanyang Sugo at kumikilos ayon sa Kanyang batas! Ang pag-aayuno ay ipinag-utos sa inyo bilang isang tungkulin, tulad ng pagka-utos nito sa mga pamayanang nauna sa inyo—sa mga Propeta at kanilang mga tagasunod. Ang pag-aayuno ay hindi isang bagong paniniwala na ipinakilala sa inyo, bagkus ito ay bahagi ng relihiyon ng lahat ng mga sugo mula pa noong una. Ang layunin ng kautusang ito ay upang kayo ay magkaroon ng takot sa Allah, na nangangahulugang maglagay kayo ng isang kalasag sa pagitan ninyo at ng Kanyang parusa sa pamamagitan ng pagsasagawa ng mga mabubuting gawa at pag-iwas sa mga kasalanan. Ang pag-aayuno ay isa sa mga pinakadakilang paraan upang makamit ang kabanalang ito, sapagkat ito ay sumisira sa mga pagnanasa at nagpapalakas ng koneksyon sa Allah.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang pag-aayuno ay isang pagpapala at isang biyaya mula sa Allah, sapagkat ito ay nag-uugnay sa mga mananampalataya sa kanilang mga naunang kapatid sa pananampalataya, na nagpapakita ng pagkakaisa ng relihiyon ng Allah sa lahat ng panahon.
2. Ang pag-aayuno ay isang paaralan ng kabanalan at takot sa Allah; sinuman ang mag-ayuno nang may tapat na pananampalataya at pag-asa sa gantimpala, siya ay magiging mas malapit sa Allah at mas malayo sa mga kasalanan.
3. Ang pag-aayuno ay nagtuturo sa atin ng pagtitiis, pagpipigil sa sarili, at pakikiramay sa mga mahihirap at nangangailangan, na nagpapalalim sa ating pagkatao at nagpapaganda ng ating ugnayan sa lipunan.
4. Ang kautusang ito ay nagpapakita ng katarungan ng Allah, sapagkat hindi Niya binibigyan ang Kanyang mga lingkod ng anumang pasanin na hindi nila kayang dalhin, at ang bawat ipinag-uutos Niya ay para sa kanilang sariling kapakanan at ikabubuti sa mundo at sa kabilang buhay.