ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 186

የቃላት ማብራሪያ፦

• عِبَادِي (ዓባዲይ)፦ ባሮቼ። እዚህ ጋር የሚያመለክተው ሁሉንም የአላህን ፍጡራን ወይም አማኞችን ነው።
• قَرِيبٌ (ቀሪብ)፦ ቅርብ። ማለት አላህ በእውቀቱ፣ በምላሹ እና በእርዳታው ለባሮቹ ቅርብ ነው።
• دَعْوَةَ الدَّاعِ (ደዕወተ ደዓይ)፦ የጠሪውን ጥሪ/ልመና።
• فَلْيَسْتَجِيبُوا (ፈልየስተጂቡ)፦ ስለዚህ ይታዘዙልኝ፣ ይመልሱልኝ።
• يَرْشُدُونَ (የርሹዱን)፦ ይመሩ፣ ትክክለኛውን መንገድ ያገኙ። ሩሽድ ማለት ከጥመት የራቀ ቀጥተኛ መንገድ ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሶ.ዐ.ወ) እንዲህ ይላል፦ ባሮቼ ስለ እኔ ቢጠይቁህ፣ እኔ ለእነሱ በጣም ቅርብ ነኝ። ይህ ቅርበት ለክብሩ የሚስማማ የእውቀት፣ የመስማትና የመመለስ ቅርበት ነው። አላህ የጠሪውን ጥሪ ሁሉ ይመልሳል፤ በተለይም በንጹህ ልብ እና በተጨባጭ ተስፋ ሲጠራው መልሱን ይሰጣል። ስለዚህ ባሮች በአላህ ትእዛዞች ላይ ተገዢ በመሆን ይመልሱለት፣ በእምነታቸውም ጸንተው ይቀጥሉ። ይህን ሲያደርጉ በዲናቸውም በዓለማቸውም ቀጥተኛውን መንገድ ያገኛሉ፤ ከጥመትና ከጉዳትም ይድናሉ።

ውድ ወንድሞች እና እህቶች ሆይ! አላህ እንደዚህ ቅርብ ሆኖ ሳለ ለምን በመካከለኛ ትጠሩታላችሁ? አላህ ልብዎን ሁሉ ይሰማል፣ ድምጽዎን ከፍ ማድረግም አያስፈልግም። በቃ በተጨባጭ ተስፋና በንጹህ ልብ ወደ እርሱ ተመለሱ። ጥሪዎን ይመልስልዎታል፤ እርሱ የሚመልስ እና የሚሰጥ አምላክ ነው። እርሱን ብቻ አመኑ፣ ትእዛዞቹንም ተቀበሉ፤ በዚህም የዲንዎንና የዓለምዎን ጥቅም ያገኛሉ። ይህች አንቀጽ የአላህን ቅርበት፣ የዱዓን አስፈላጊነት እና የመታዘዝን ዋጋ የሚያስተምረን ታላቅ ትምህርት ናት። እንግዲያውስ ልብዎን ወደ አላህ አዙሩ፤ እርሱ ሁልጊዜ ቅርብ ነው።