ซูเราะฮฺ อัล-บะกอเราะห์ — อายะฮฺ 188

คำอธิบายความหมายของคำศัพท์:

• بِالْبَاطِلِ หมายถึง ด้วยความเท็จหรือสิ่งที่ไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติ เช่น การยักยอก การฉ้อโกง การติดสินบน การกินดอกเบี้ย (ริบา) และอื่นๆ
• وَتُدْلُوا بِهَا หมายถึง การนำทรัพย์สินหรือข้อพิพาทไปเสนอต่อผู้พิพากษาหรือผู้ปกครอง
• الْحُكَّامِ หมายถึง ผู้พิพากษาหรือผู้มีอำนาจตัดสิน
• فَرِيقًا หมายถึง ส่วนหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่ง

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงห้ามมิให้บรรดามุสลิมกินทรัพย์สินของกันและกันโดยมิชอบ ไม่ว่าจะด้วยวิธีการใดก็ตาม เช่น การขโมย การยักยอก การฉ้อโกง การกินดอกเบี้ย หรือการได้มาซึ่งทรัพย์สินด้วยวิธีที่อัลลอฮ์มิได้ทรงอนุญาต รวมถึงการนำข้อพิพาทหรือคดีความไปเสนอต่อผู้พิพากษาโดยใช้พยานเท็จหรือหลักฐานอันเป็นเท็จ เพื่อให้ศาลตัดสินให้ตนได้รับทรัพย์สินส่วนหนึ่งของผู้อื่น ซึ่งเป็นการกินทรัพย์สินของผู้อื่นด้วยความอธรรม ทั้งๆ ที่ตนเองรู้ดีว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นสิ่งต้องห้ามและเป็นบาปใหญ่

การกระทำเช่นนี้ถือเป็นความผิดที่ร้ายแรงยิ่งขึ้น เพราะเป็นการกระทำโดยรู้เท่าทันว่าผิด และยังเป็นการใช้กระบวนการยุติธรรมมาหนุนหลังความอยุติธรรมของตน ซึ่งเป็นการทำลายความศักดิ์สิทธิ์ของกฎหมายและบ่อนทำลายความไว้วางใจในสังคม

ประโยชน์ที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. อิสลามให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อการปกป้องทรัพย์สินของบุคคล และห้ามการล่วงละเมิดสิทธิของผู้อื่นในทุกรูปแบบ
2. การได้มาซึ่งทรัพย์สินโดยมิชอบเป็นบาปใหญ่ที่อัลลอฮ์ทรงเตือนไว้อย่างชัดเจน แม้จะอาศัยช่องทางทางกฎหมายก็ไม่ทำให้สิ่งที่ผิดกลายเป็นถูกต้อง
3. มุสลิมต้องมีความยำเกรงต่ออัลลอฮ์ในทุกสถานการณ์ แม้ในยามที่ตนเองมีอำนาจหรือโอกาสที่จะได้ทรัพย์สินของผู้อื่นโดยไม่เป็นธรรมก็ตาม
4. การใช้ความรู้ในทางที่ผิด เช่น การรู้ว่าสิ่งใดผิดแต่ยังฝ่าฝืน ย่อมได้รับโทษที่หนักยิ่งกว่าผู้ที่ไม่รู้
5. อิสลามส่งเสริมให้สังคมมีความโปร่งใสและยุติธรรม โดยเฉพาะในเรื่องของทรัพย์สินและการตัดสินข้อพิพาทระหว่างกัน