Surah Al-Baqarah — Talata 200

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Manāsikakum – ang mga gawain ng Hajj at ang mga ritwal nito.
• Ka-dhikrikum ābā'akum – tulad ng pagbanggit ninyo sa inyong mga ama (sa pagmamalaki sa kanilang mga katangian at mga nagawa).
• Aw ashaddu dhikran – o higit pang matindi at marami sa pag-alaala kay Allah.
• Khalāq – bahagi o kapalaran (sa kabutihan sa Kabilang Buhay).

Ang Tafsir (Paliwanag):

Kapag natapos na ninyo ang mga ritwal ng inyong Hajj at nakumpleto na ninyo ang mga gawaing ito, saganang alalahanin ninyo si Allah at purihin Siya nang may pagluwalhati at pasasalamat. Ang pag-alaalang ito ay dapat na katulad ng inyong pag-alaala sa inyong mga ama noong kayo ay nagmamalaki sa kanilang mga katangian at mga nagawa — o higit pa rito sa tindi at dami. Sapagkat ang bawat biyayang tinatamasa ninyo ay nagmumula kay Allah, kaya Siya ang higit na karapat-dapat na banggitin at pasalamatan.

Ang mga tao sa bagay na ito ay nagkakaiba-iba: mayroong mga tao na ang kanilang tanging layunin at hangarin ay ang makamundong buhay. Sila ay nananalangin kay Allah sa panahon ng Hajj at sa iba pang pagkakataon, na nagsasabi: "O aming Panginoon, bigyan Mo kami ng kabutihan sa mundong ito" — tulad ng kalusugan, kayamanan, mga anak, at iba pang mga pansamantalang bagay. Ang mga taong ito ay walang bahagi sa Kabilang Buhay, sapagkat sila ay tumalikod dito at hindi ito hinangad; ang kanilang mga puso ay abala lamang sa mga pansamantalang aliw ng mundo.

Mga Aral at Pakinabang:

1. Ang tunay na layunin ng pagsamba, lalo na ang Hajj, ay ang pag-alaala kay Allah at ang pagpapakumbaba sa Kanya — hindi lamang ang pagsasagawa ng mga ritwal nang walang nilalaman.
2. Ang pag-alaala kay Allah ay dapat na higit sa pag-alaala sa sinumang nilalang, sapagkat Siya ang Pinagmumulan ng lahat ng biyaya at kabutihan.
3. Ang pagkakaiba ng mga hangarin ng mga tao ay nagpapakita ng kalagayan ng kanilang pananampalataya: ang naghahangad lamang ng mundo ay mawawalan ng Kabilang Buhay, samantalang ang humihiling ng kabutihan sa dalawang mundo ay nagtataglay ng tunay na karunungan at tagumpay.
4. Ang isang matalinong mananampalataya ay hindi nililimitahan ang kanyang mga panalangin sa mga pansamantalang bagay, bagkus ay hinihiling niya ang kabutihan sa mundong ito at sa Kabilang Buhay, sapagkat ang Kabilang Buhay ang walang hanggang tahanan ng gantimpala.