ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 251

የቃላት ማብራሪያ፦

• فَهَزَمُوهُم፦ በጦርነቱ አሸነፏቸው።
• بِإِذْنِ اللَّهِ፦ በአላህ ፈቃድና እርዳታ።
• جَالُوتَ፦ የጠላት ጦር መሪ ስም ነበር።
• الْمُلْكَ፦ ንግሥና፣ ግዛት።
• الْحِكْمَةَ፦ ጥበብ፤ በዚህ ቦታ ነቢይነትንም ያካትታል።
• دَفْعُ اللَّهِ፦ አላህ አንዱን በሌላው መከላከሉ፣ መግታቱ።
• ذُو فَضْلٍ፦ የችሮታና የጸጋ ባለቤት።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ለእስራኤል ልጆች የሰጠውን የድል ቃል ይናገራል፤ እነሱም በአላህ ፈቃድና እርዳታ ጠላቶቻቸውን አሸነፏቸው። በዚያ ውጊያ ውስጥ ነቢዩ ዳውድ (ዐ.ሰ) የጠላትን መሪ ጃሉትን ገደለው። ከዚያም አላህ ለዳውድ ንግሥናንና ጥበብን — ማለትም ነቢይነትን — ሰጠው። ከእሱ በፊት ንግሥናና ነቢይነት ለአንድ ሰው ተሰብስበው አልነበሩም፤ አላህ ግን ለዳውድ ሁለቱንም ሰጠው። ከዚህም በላይ አላህ ከሚሻው የተለያዩ ዕውቀቶችን አስተማረው፤ ከእነዚህም የብረት ጥሩን የመሥራት ጥበብ ይገኝበታል። ዳውድ በራሱ የእጅ ሥራ ይመገብ ነበር፤ ይህም የክብርና የጥረት ምሳሌ ነው።

ከዚያም አላህ የችሮታውን ምስጢር ይገልጻል፦ አላህ አንዱን ሰው በሌላው ቢከላከል ኖሮ — ማለትም አማኞችን በአመጸኞች ላይ ቢያግዝ ኖሮ — ምድር በጨለማና በበደል ተሞልታ ትበላሽ ነበር። ነገር ግን አላህ በሁሉም ፍጡራን ላይ የችሮታና የጸጋ ባለቤት ነው፤ ስለዚህ መልካም ሰዎችን በክፉዎች ላይ በማገዝ ምድርን ከጥፋት ይጠብቃል።

ይህ አንቀጽ ለአማኞች ታላቅ ተስፋና ማጽናኛ ነው፦ ድል የሚመጣው በአላህ ፈቃድ ነው፤ እርሱም ታዛዦቹን አይጥላም። አላህ ለሚፈልገው ሰው ንግሥናንና ጥበብን ይሰጣል፤ ከዳውድ እረኛነት ወደ ንጉሥነትና ነቢይነት እንዳደረሰው ሁሉ። ስለዚህ ልባችንን በአላህ ላይ እናጠጋ፤ በጽናትና በእምነት እንቁም፤ አላህ በጸጋው ሁሉንም ዓለማት ይጠብቃልና።