Sura Ta Ha — Werset 126

Znaczenie słów:

• Āyātunā – Nasze znaki, dowody i objawienia.
• Fanasītahā – Zapomniałeś ich, czyli porzuciłeś je i odwróciłeś się od nich.
• Tunsā – Zostaniesz zapomniany, czyli pozostawiony w cierpieniu i męce.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – Wysławiony i Najwyższy – odpowiada temu człowiekowi, który został wskrzeszony ślepym i pyta: „Panie mój, dlaczego wskrzesiłeś mnie ślepym, skoro wcześniej widziałem?” Mówi mu: „Tak jak ty zapomniałeś o Naszych znakach, które przyszły do ciebie na ziemi – czyli porzuciłeś je, odwróciłeś się od nich i nie postępowałeś zgodnie z nimi – tak dzisiaj ty zostaniesz zapomniany i pozostawiony w ogniu piekielnym, bez żadnej pomocy i miłosierdzia. Twoje zapomnienie nie oznacza, że Bóg o tobie zapomniał, lecz że pozostawił cię w cierpieniu, tak jak ty pozostawiłeś Jego znaki i nie wyciągnąłeś z nich żadnej nauki.”

Innymi słowy: kara jest odpowiednikiem czynu. Skoro odwróciłeś się od prawdy, gdy była przed tobą jasna i widoczna, to dzisiaj zostaniesz odwrócony od miłosierdzia i pozostawiony w męce, jak ktoś zapomniany i porzucony.

Korzyści i nauki płynące z tej wersetu:

1. Sprawiedliwość Boga jest doskonała – kara zawsze odpowiada czynom człowieka. Kto odwraca się od Boga w życiu doczesnym, ten zostanie odwrócony od Jego miłosierdzia w życiu ostatecznym.
2. „Zapomnienie” w tym kontekście oznacza porzucenie i zaniedbanie – człowiek, który zaniedbuje znaki Boga, sam skazuje się na zatracenie.
3. Werset ten uczy nas, jak wielką wartością jest korzystanie z objawień i znaków Boga, zanim nadejdzie dzień, w którym żal i skrucha nie będą już przyjęte.
4. Zachęca nas do refleksji nad tym, że życie doczesne jest jedyną szansą na zdobycie Bożego zadowolenia – kto ją wykorzysta, osiągnie szczęście, a kto ją zaniedba, poniesie stratę.
5. Islam uczy nas, że Bóg jest Najmiłosierniejszy, ale Jego miłosierdzie obejmuje tych, którzy zwracają się do Niego z pokorą i posłuszeństwem, a nie tych, którzy z pogardą odrzucają Jego prowadzenie.