Suurah Taa-Haa — Aayad 126

Macnaha ereyada:

• فَنَسِيتَهَا: Waxaa loola jeedaa ka tagista iyo ka jeedsiga, ma aha ilowashada caadiga ah ee maskaxdu ku dhacdo.
• تُنسَى: Waa laga tagaa, waxaana loola jeedaa in lagu tuuro naarta oo looga tagayo sidii wax la iloobay.

Tafsiirka:

Markuu dadku qiyaamada la soo baxo isagoo indha la’, wuxuu Eebe weyddiin doonaa: "Rabbiyow maxaad ii soo bixisay anigoo indha la’ ah, anigoo horay wax arki jiray?" Markaas Eebe wuxuu ugu jawaabi doonaa: "Sidaad uga tagtay aayaadkayga oo aad ka jeedsatay adigoonan ku dhaqmin adduunkii, saas oo kale ayaa maanta lagaa tagayaa Naarta, waxaana lagugu tuuraa caddibaad daran oo aad ku noqon doonto mid la iloobay oo aan laga naxayn." Taas macneheedu waa in qofkii ka jeedsada aayaadka Eebe oo uu iska indhatiro xaqa, inuu maanta heli doono ciqaab u dhigma ficilkiisii, waayo caddaaladda Eebe waa kaamil.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Ka waranka aayaadka Eebe iyo ka jeedsigoodu wuxuu leeyahay cawaaqib xun oo dhab ah, sidaas darteed waa inaan ka faa'iidaysannaa Quraanka kanna yeelannoo hanuun nolosheenna.
2. Naxariista Eebe way ballaaran tahay, laakiin caddaaladdiisu waa sugnaan, qofkii doorta habaarka wuxuu heli doonaa abaalmarin ku habboon.
3. Aayadani waxay nagu digaysaa inaanan gafin xaqa markuu noo yimaado, balse waa inaan degdeg u aqbalnaa oo aan ku dhaqannaa, si aan ugu nabadgalno aakhiro.
4. Waxay nagu boorrinaysaa inaan u shaqayno si fiican oo aan u ilaalinno aaminaadda Eebe, maxaa yeelay qofkii ilaaliya xaqa, Eebe wuu ilaalin doonaa maalinta baahida loo qabo.