Surja Ta Ha — Ajet 126

Kuptimet e fjalëve:

• “Fensiteha” (فَنَسِيتَهَا): Do të thotë e le atë, nuk veprove sipas saj dhe nuk i kushtove vëmendje, jo harresa e zakonshme mendore.
• “Tunsa” (تُنسَى): Do të thotë lihesh pas dore, braktisesh në dënim, ashtu siç harrohet diçka që nuk merret parasysh.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar, duke iu përgjigjur njeriut që pyeti pse u ringjall i verbër, i thotë: “Po ashtu siç bëre ti në botë, ashtu po të bëhet ty sot. Të erdhën argumentet e Mia të qarta – Kur’ani, profetët dhe shenjat në univers – e ti i le pas dore, nuk veprove sipas tyre dhe nuk i besove. Ashtu siç ti i le ato argumente në botë pa i marrë parasysh, ashtu sot ti lihesh pas dore në zjarr, i braktisur në dënim, pa asnjë mëshirë apo shpëtim.” Pra, dënimi i tij është pasojë e drejtë e veprimeve të tij në botë: ai nuk iu përgjigj thirrjes së Allahut, prandaj sot nuk i përgjigjet askush thirrjes së tij për shpëtim.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Çdo veprim në këtë botë ka pasojë të drejtë në botën tjetër; ai që braktis të vërtetën sot, do të braktiset nesër në ditën e nevojës më të madhe.
2. Ky ajet na mëson se harresa e vërtetë ndaj ajeteve të Allahut nuk është harresa mendore, por mosveprimi sipas tyre dhe largimi nga udhëzimi i tyre.
3. Ajeti na nxit të mos e marrim lehtë asnjë argument të Allahut, sepse çdo argument që na vjen është dritë për udhëzimin tonë, dhe lënia e tij është humbje e madhe.
4. Na bën të kuptojmë se Allahu është i Drejtë në gjykimin e Tij; Ai nuk i dënon robërit pa arsye, por dënimi vjen si rezultat i veprimeve të tyre në botë.
5. Ky ajet na bën të nxitojmë drejt pendimit dhe kthimit te Allahu para se të vijë dita kur pendimi nuk pranohet dhe kur njeriu lihet pas dore në dënim.