ซูเราะฮฺ ฏอฮา — อายะฮฺ 126

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• آيَاتُنَا หมายถึง โองการทั้งหลายของเรา หลักฐานและข้อพิสูจน์ต่าง ๆ ที่อัลลอฮ์ทรงประทานลงมา
• فَنَسِيتَهَا แปลว่า เจ้าได้ลืมมัน หมายถึง การละเลยและไม่ปฏิบัติตาม ไม่ใช่การลืมในความหมายทั่ว ๆ ไป
• تُنسَى แปลว่า เจ้าจะถูกลืม หมายถึง การถูกปล่อยปละละเลยในไฟนรก ถูกทอดทิ้งให้อยู่ในความทุกข์ทรมาน

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ตรัสตอบโต้ผู้ที่ถูกฟื้นคืนชีพขึ้นมาในสภาพตาบอด และทูลถามว่า "ทำไมพระองค์จึงให้ข้าพระองค์ฟื้นขึ้นมาในสภาพตาบอด ทั้ง ๆ ที่เมื่อก่อนข้าพระองค์เคยมีสายตาดี?" พระองค์ตรัสตอบว่า "เช่นนั้นแหละ" หมายความว่า การลงโทษครั้งนี้เป็นการตอบแทนที่สาสมกับสิ่งที่เจ้าได้กระทำไว้ในโลกดุนยา กล่าวคือ เมื่อโองการต่าง ๆ ของเราได้มายังเจ้า ไม่ว่าจะเป็นคัมภีร์อัลกุรอาน บรรดาศาสนทูต และหลักฐานอันชัดแจ้ง เจ้ากลับละเลยมัน ไม่ใส่ใจ ไม่ปฏิบัติตาม ไม่ต่างอะไรกับคนที่ลืมมันไปโดยสิ้นเชิง ดังนั้น ในวันนี้ เจ้าก็จะถูกละเลยและถูกทอดทิ้งในไฟนรก เช่นเดียวกับที่เจ้าเคยละเลยโองการของเราในโลกดุนยา นี่คือการตอบแทนที่ยุติธรรมอย่างยิ่ง

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์ — การลงโทษในวันปรโลกนั้นสอดคล้องกับการกระทำในโลกดุนยา ผู้ใดที่เพิกเฉยต่อคำสั่งใช้ของอัลลอฮ์ เขาก็จะถูกละเลยในวันแห่งความต้องการความช่วยเหลืออย่างที่สุด
2. การลืมโองการของอัลลอฮ์คือหายนะ — การไม่ใส่ใจในอัลกุรอานและบทบัญญัติของศาสนา แม้จะมิได้ลืมจริง ๆ แต่การละเลยไม่ปฏิบัติตาม ถือเป็นการ "ลืม" ที่นำมาซึ่งความหายนะทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
3. ความสำคัญของการตอบสนองต่อโองการของอัลลอฮ์ — เมื่อหลักฐานและข้อพิสูจน์มาถึงเรา เราต้องรีบตอบสนองด้วยการศรัทธาและการปฏิบัติ มิฉะนั้นเราจะเสียใจในวันที่การกลับตัวไม่มีอีกต่อไป
4. การลงโทษที่สาสม (การตอบแทนด้วยสิ่งที่คล้ายคลึง) — หลักการหนึ่งในศาสนาอิสลามคือ การตอบแทนนั้นย่อมสอดคล้องกับการกระทำ ผู้ใดละเลยอัลลอฮ์ อัลลอฮ์ก็จะทรงละเลยเขาในวันที่เขาต้องการความเมตตายิ่งที่สุด
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่เปิดกว้างในโลกดุนยา — อัลลอฮ์ทรงให้โอกาสมนุษย์ตลอดช่วงชีวิตในโลกนี้ ในการกลับตัวและปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์ แต่เมื่อโลกนี้จบลง ประตูแห่งการกลับตัวก็จะถูกปิดลงอย่างสิ้นเชิง