سوره طه — آیه 126

معانی کلمات:

• فَنَسِیتَهَا: آن را فراموش کردی؛ یعنی عمداً ترکش کردی و به آن عمل نکردی.
• تُنسَى: فراموش میشوی؛ یعنی رها میشوی و به حال خود واگذار میگردی.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در پاسخ به آن کسی که در قیامت با چشم نابینا محشور شده و اعتراض میکند که چرا نابینا محشور شدهام، میفرماید: همانگونه که تو در دنیا آیات و نشانههای روشن من را فراموش کردی و از آنها رویگردان شدی و به آنها عمل نکردی، امروز نیز تو را فراموش میکنم و در عذاب رها میسازم. یعنی جزای تو در برابر ترک آیات الهی، رها شدن در آتش دوزخ و محرومیت از رحمت من است. این پاداش عادلانه اعمال توست؛ زیرا تو در دنیا حقیقت را نادیده گرفتی و به آن پشت کردی، پس امروز نیز از نعمت دیدار و رحمت من محروم میمانی.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه هشدار جدی به همه ماست که نعمتهای الهی، بهویژه قرآن و آیات روشن آن، امانتی بزرگ در دستان ماست؛ کوتاهی در شناخت و عمل به آنها، عواقب سختی در پی دارد.
• عدالت الهی اقتضا میکند که هر کس به اندازه عمل خود پاداش یا کیفر ببیند؛ کسی که در دنیا از هدایت الهی رویگردان شود، در آخرت نیز از هدایت و رحمت محروم خواهد ماند.
• این آیه ما را به شکرگزاری از نعمتهای الهی و بهرهبرداری از فرصت زندگی دعوت میکند تا با ایمان و عمل صالح، سعادت ابدی را برای خود تضمین کنیم.