Аль-Анбия сүрәсе — Аять 107

Сүзләрнең мәгънәләре:

• رَحْمَةً — рәхмәт, шәфкать, изгелек.
• لِلْعَالَمِينَ — барлык галәмнәргә, барлык җан ияләренә (кешеләр, җеннәр, хәтта башка мәхлукатларга).

Аять тәфсире:

Ий Мөхәммәд галәйһиссәләм! Без сине бу дөньяга бары тик рәхмәт итеп кенә җибәрдек — бөтен галәмнәр өчен. Синең килүең — кешелек өчен иң зур бүләк, иң зур шәфкать. Синең аша кешеләр туры юлны тапты, наданлык караңгылыгыннан иман нурына чыктылар. Әгәр берәү сиңа иман китерсә, ул бәхетле булыр һәм коткарылыр; ә кем иман китермәсә, ул зыян күрер һәм хәсрәттә калыр. Синең рәхмәтең бары тик мөэминнәргә генә түгел, ә бөтен кешелеккә — хәтта кәферләргә дә кагыла. Чөнки синең килүең белән Аллаһ аларны җәза белән ашыктырмады, аларга тәүбә итү өчен вакыт бирде. Синең шәфкатьлелегең, кешеләрне туры юлга өндәвең, аларны Аллаһ ґәзабыннан коткару теләгең — болар барысы да синең бөтен галәмнәр өчен рәхмәт икәнлегеңне күрсәтә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Пәйгамбәребез Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләмнең килүе — Аллаһның бөтен кешелеккә күрсәткән иң зур рәхмәте. Бу безнең өчен зур горурлык һәм шатлык чыганагы.
• Ислам дине — рәхмәт, шәфкать һәм изгелек дине. Ул кешеләрнең бәхете өчен килде, аларны золымнан, наданлыктан һәм бозыклыктан коткару өчен килде.
• Без дә Пәйгамбәребезгә ияргән кешеләр буларак, үзебезне дә башкаларга рәхмәт чыганагы итәргә тиешбез — яхшы сүз, изге гамәл, шәфкатьлелек белән тирә-юньдәгеләргә файда китерергә тырышырга кирәк.
• Бу аять безгә Пәйгамбәребезнең бөеклеген, аның өммәтенә булган мәхәббәтен һәм алар өчен күңел тынычлыгын күрсәтә. Без аның сөннәтенә иярсәк, ул безнең өчен рәхмәт булып калыр.