Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 107

Macnaha Erayada:

• Raxmad: waa naxariis ballaaran oo kuwa la gaadho ay ku helaan khayr iyo badbaado.

Tafsiirka Aayadda:

Waxaan kuu dirray Nabiyow (Muxammad ﷺ) si aad u ahaatid naxariis u dhammaysan dadka iyo jinnigaba oo dhan. Naxariistaada waxay ku gaadho laba nooc oo dad ah:

1. Mu'miniinta: waxay ku helaan naxariis adduun iyo aakhiraba, waxaana lagu badbaadiyaa cadaabka iyo dhibaatooyinka.
2. Gaalada iyo kuwa aan rumeynin: waxay ku helaan naxariis adduunka oo kaliya, sababtoo ah waxaa loo dib dhigi jiray cadaabka iyo halaagga soo degi jiray ummadihii hore, si ay u helaan fursad ay ku toobadkeenaan.

Sidaa darteed, Nabiga ﷺ wuxuu la yimid hanuun iyo diin dhammaystiran, isagoo u naxariista dadka oo dhan, isagoo ku baraarujinaya khatarta cadaabka Eebe, isagoo ugu yeedhi jiray jidka toosan. Qofkii ku rumaysta wuxuu helayaa saacad iyo nabadgalto, qofkii diidana wuxuu khasaariyay naftiisa.

Faa'iidooyin laga qaato:

• Aayaddan waxay muujinaysaa weynaha sharafta Nabiga ﷺ, iyo in diintiisu ay tahay naxariis guud oo dadka oo dhan ku habboon.
• Waxay ku boorrinaysaa inaan ku dayanno Nabiga ﷺ oon u naxariisano dadka, anagoo ugu yeedhi jidka Eebe si qalbi nadiif ah iyo akhlaaq wanaagsan.
• Waxay ku dhiirigelinaysaa inaan mahadnaqo Eebe, oo na siiyay Rasuul naxariis badan oo noo soo gaadhsiiyay hanuunka.
• Waxay xoojinaysaa in Islaamku yahay diin naxariis iyo wanaag ku dhisan, ma aha diin cadaab iyo dhibaato, sida qaar qaldan u malaynayaan.