Surja El-Enbija — Ajet 107

Kuptimet e fjalëve:

• Rahmet (رَحْمَة): Mëshirë, dhuratë e madhe, mirësi e përhapur.
• El-Alemin (لِلْعَالَمِينَ): Të gjitha krijesat – njerëzit, xhindët dhe gjithë botët e tjera.

Tefsiri i ajetit:

O Muhamed, ne nuk të dërguam ty si pejgamber vetëm për një popull apo për një kohë të caktuar, por të dërguam si mëshirë për të gjitha krijesat në tërësi. Kushdo që beson në ty dhe ndjek udhëzimin tënd, ai do të gjejë lumturinë dhe shpëtimin në këtë botë dhe në botën tjetër. Ndërsa ai që nuk beson, do të humbasë dhe do të dështojë.

Ti, o Pejgamber, je mëshirë për besimtarët në të dyja botët – në dynja me udhëzimin dhe në ahiret me ndërmjetësimin dhe hyrjen në Xhennet. Je mëshirë edhe për jobesimtarët në këtë botë, sepse për shkakun tënd All-llahu vonoi dënimin e shfarosjes së përgjithshme dhe ndëshkimet e tjera të mëdha që i kishin goditur popujt e mëparshëm. Ti je ai që u mësove njerëzve moralin, drejtësinë dhe mëshirën ndërmjet tyre.

Përfitimet nga ky ajet:

• Madhështia e pozitës së Pejgamberit tonë Muhamed (paqja qoftë mbi të), sepse All-llahu e përshkroi atë si mëshirë për të gjitha botërat.
• Kjo tregon se Islami është fe e mëshirës dhe e mirësisë për të gjithë njerëzimin, jo fe e dhunës dhe e urrejtjes.
• Mëshira e Pejgamberit përfshin të gjithë – besimtarë e jobesimtarë, njerëz e kafshë – gjë që na mëson neve të jemi të mëshirshëm me të tjerët.
• Ky ajet na nxit ta duam Pejgamberin tonë dhe ta pasojmë atë, sepse në pasimin e tij është shpëtimi ynë në të dyja botët.
• Mëshira e All-llahut ndaj krijesave të Tij është e madhe, sepse Ai dërgoi më të dashurin e Tij si udhërrëfyes për njerëzimin, që t'i nxjerrë nga errësira në dritë.