سورت انبياء — آیت 72

د مهمو کلمو معنا:

• نَافِلَةً: زیاتي، اضافي، یا هغه څه چې له اصلي غوښتنې پرته ورکول کیږي.
• صَالِحِينَ: هغه کسان چې په عملونو کې نیک او د الله تعالی اطاعت کوونکي وي.

د آیت تفسیر:

الله تعالی خپل پیغمبر ابراهیم علیه السلام ته لوی فضل وکړ او هغه ته یې زوی اسحاق ورکړ، کله چې ابراهیم علیه السلام د الله تعالی څخه د نیک اولاد غوښتنه وکړه. بیا یې هغه ته د اسحاق له اولادې څخه یعقوب (چې د اسحاق زوی و) هم ورکړ، چې دا د هغه د دعا پرته یوه اضافي فضل او زیاتي وه. الله تعالی دا ټول کسان – ابراهیم، اسحاق او یعقوب – صالح او نیک کړل، چې د الله تعالی اطاعت یې کاوه او د هغه په لار کې یې عمل کاوه. دا د الله تعالی لوی رحمت او فضل و چې دې کورنۍ ته یې د نبوت او صالحیت برکت ورکړ.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د دعا اهمیت ښیي؛ ابراهیم علیه السلام د نیک اولاد لپاره دعا وکړه او الله تعالی یې دعا قبوله کړه، نو مونږ هم باید له الله تعالی څخه نیکي او ښه شیان وغواړو.
• الله تعالی د خپلو بندګانو په دعاګانو کې زیاتي کوي؛ کله چې بنده یو څه وغواړي، الله تعالی کولای شي چې له هغې څخه ډیر څه ورکړي، لکه څنګه چې ابراهیم ته یې اسحاق او بیا یعقوب هم ورکړ.
• نیکي او صالحیت د الله تعالی له لوري یو لوی فضل دی؛ هر څوک چې صالح کیږي، دا د الله تعالی د رحمت له برکته وي، نو مونږ باید د صالحیت لپاره هڅه وکړو او له الله تعالی څخه یې وغواړو.
• دا آیت د کورنۍ د برکت په اړه خبر ورکوي؛ کله چې یو سړی صالح وي، الله تعالی کولای شي چې د هغه اولاد او کورنۍ ته هم برکت ورکړي، لکه څنګه چې د ابراهیم علیه السلام کورنۍ ته یې ورکړ.