Sura Al-Anbija — Werset 79

Znaczenie słów:

• فَفَهَّمْنَاهَا – „I uczyniliśmy go pojmującym ją” – czyli uczyniliśmy, że Sulejman zrozumiał tę sprawę i wydał właściwy wyrok.
• حُكْمًا – „sąd, mądrość” – tu: proroctwo, sprawiedliwe rozstrzyganie sporów oraz znajomość praw Bożych.
• وَسَخَّرْنَا – „podporządkowaliśmy, uczyniliśmy uległymi” – tj. uczyniliśmy góry i ptaki posłusznymi Dawudowi.
• يُسَبِّحْنَ – „wysławiające, gloryfikujące” – oddające chwałę Bogu wraz z Dawudem.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Bóg Wszechmogący opowiada o dwóch prorokach – Dawudzie i jego synu Sulejmanie – którzy rozstrzygali spór dotyczący szkód wyrządzonych w polu przez owce. Dawud wydał wyrok, że owce należą się właścicielowi pola jako rekompensata za zniszczone plony. Jednak Bóg obdarzył Sulejmana głębszym zrozumieniem tej sprawy i natchnął go, aby wydał wyrok bardziej sprawiedliwy i uwzględniający interesy obu stron. Sulejman zarządził, aby właściciel owiec oddał je tymczasowo właścicielowi pola, by ten mógł korzystać z ich mleka, wełny i potomstwa, podczas gdy właściciel owiec miał naprawić i przywrócić do życia zniszczone pole. Gdy pole wróciło do dawnego stanu, każda strona odzyskała swoją własność – owce wróciły do swojego pana, a pole do właściciela. W ten sposób sprawiedliwość została w pełni zachowana.

Następnie Bóg podkreśla, że obu – Dawudowi i Sulejmanowi – dał mądrość, proroctwo i wiedzę o prawach religijnych, nie faworyzując jednego kosztem drugiego. Każdy z nich otrzymał to, co było mu potrzebne do pełnienia misji.

Bóg przypomina również o wielkim darze, jaki otrzymał Dawud – podporządkował mu góry i ptaki, które wraz z nim wysławiały Boga i oddawały Mu chwałę. Był to cud potwierdzający jego proroctwo i szczególną pozycję u Boga. Na koniec Bóg mówi: „I byliśmy Tymi, którzy to czynią” – czyli że wszystko to dokonało się z Jego woli i mocy, a On jest zdolny do uczynienia tego, co zechce.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Mądrość i sprawiedliwość w rozstrzyganiu sporów – werset uczy, że prawdziwy sędzia powinien dążyć do rozwiązania, które uwzględnia interesy obu stron, a nie tylko literalne zastosowanie przepisów. Sulejman pokazał, że głębokie zrozumienie i mądrość mogą prowadzić do bardziej sprawiedliwych wyroków.
2. Pokora wobec wiedzy – Dawud, mimo że był prorokiem i królem, nie poczuł się urażony, że jego syn otrzymał lepsze zrozumienie. To uczy nas, że wiedza i mądrość pochodzą od Boga i nikt nie powinien być zazdrosny, gdy ktoś inny otrzymuje więcej.
3. Wielkość Boga i Jego wszechmoc – podporządkowanie gór i ptaków Dawudowi pokazuje, że Bóg ma władzę nad całym stworzeniem i może uczynić cuda dla swoich wybranych sług. To wzmacnia wiarę w moc Boga i Jego opiekę nad prorokami.
4. Znaczenie wysławiania Boga – góry i ptaki, które nie mają rozumu, wysławiają Boga wraz z Dawudem. To przypomina człowiekowi, że całe stworzenie jest w ciągłej adoracji Stwórcy, a człowiek powinien tym bardziej pamiętać o pamiętaniu i wysławianiu Boga.
5. Nagroda za sprawiedliwość – Bóg obdarza tych, którzy sprawiedliwie rozstrzygają spory, mądrością i zrozumieniem. To zachęta do dążenia do sprawiedliwości w codziennym życiu, zarówno w rodzinie, jak i w społeczeństwie.