Al-Anbiya · 79/112
Terjemah Transliterasi — Surat Al-Anbiya
فَفَهَّمْنَاهَا سُلَيْمَانَ ۚ وَكُلًّا آتَيْنَا حُكْمًا وَعِلْمًا ۚ وَسَخَّرْنَا مَعَ دَاوُودَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَ ۚ وَكُنَّا فَاعِلِينَ ۝٧٩
Fafahhamnaahaa sulaimaan; wa kullan aatainaa hukmanw wa`ilmanw wa sakh kharnaa ma`a Daawoodal jibaala yusabbihna wattayr; wa kunnaa faa`ileen
📖 Ing Basa Jawa
Sulaiman ingsun paringi kawicaksanan weruh marang bebenering hukum (perkara). Dene Sulaiman lan Dawud Ingsun paringi kawicaksanan lan kapinteran. (Lan Ingsun junjung ing pangkat Nabi). Lan Ingsun anyungkemake sakehing gunung lan manuk, padha melu memuji lan maha sucekake ing Allah bebarengan karo Dawud. Ingsun nindakake kang mengkono iku

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

  • فَفَهَّمْنَاهَا (fa fahhamnāhā): Mula Ingsun paringi pangerten bab perkara iku.
  • سُلَيْمَانَ (Sulaimān): Nabi Sulaiman.
  • حُكْمًا (hukman): Kawicaksanan utawa kapinteran ngadili.
  • عِلْمًا ('ilman): Kawruh babagan syariat.
  • سَخَّرْنَا (sakhkharnā): Ingsun nundukake, Ingsun nggawe manut.
  • يُسَبِّحْنَ (yusabbihna): Padha ngucap tasbih, nyebutake kamulyane Allah.
  • وَكُنَّا فَاعِلِينَ (wa kunnā fā'ilīn): Lan Ingsun iku kang nindakake.

2) Katrangan tafsir:

Ing ayat iki, Allah nyritakake babagan sawijining perkara sing diadili dening Nabi Dawud lan Nabi Sulaiman. Ana wong loro sing padha sengketa: siji duwe kebon anggur, sijine duwe wedhus. Wedhuse mlebu ing kebon ing wayah bengi lan mangan tanemane nganti rusak. Nabi Dawud banjur mutusake yen wedhus-wedhus iku kudu diwenehake marang sing duwe kebon minangka ganti rugi. Nanging Nabi Sulaiman, sing isih enom lan durung diwenehi wahyu nalika iku, duwe panemu liya sing luwih adil lan wicaksana. Panemune yaiku: sing duwe kebon diparengake njupuk lan ngopeni wedhus-wedhuse, njupuk susu, wulu, lan anak-anake; dene sing duwe wedhus kudu nyambut gawe nggarap lan ngrumat kebon nganti bali kaya maune. Yen kebon wis pulih kaya kahanan asline, wedhus bali marang sing duwe, lan kebon bali marang sing duwe. Kanthi cara iki, loro-lorone ora ana sing dirugikake.

Allah paring pangerten marang Nabi Sulaiman babagan keputusan sing paling adil iki. Nanging iki ora ateges Nabi Dawud salah utawa kurang ilmunya, amarga Allah uga wis paring kawicaksanan lan kawruh marang Nabi Dawud. Loro-lorone padha diparingi kenabian lan ilmu babagan hukum syariat. Dadi, dudu ateges Nabi Sulaiman luwih mulya tinimbang bapake, nanging mung babagan perkara tartamtu iki wae Allah paring pangerten sing luwih cetha marang Nabi Sulaiman.

Saliyane iku, Allah uga nyritakake nikmat gedhe sing diparingake marang Nabi Dawud, yaiku gunung-gunung lan manuk-manuk padha manut marang dheweke. Nalika Nabi Dawud ngucap tasbih memuji Allah, gunung-gunung lan manuk-manuk uga melu ngucap tasbih bebarengan karo dheweke. Kabeh iku kelakon amarga kersane Allah, lan Allah iku Maha Kuwasa kanggo nindakake kabeh mau.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

  • Islam agama kang adil lan wicaksana. Keputusan sing paling apik yaiku sing bisa nguntungake kabeh pihak, ora mung siji. Iki nuduhake yen Islam tansah ngajak umate supaya adil lan mikir kanthi wicaksana nalika ngrampungake masalah.
  • Ilmu lan kawicaksanan iku peparing saka Allah. Sapa wae sing dikarepake Allah bisa diparingi pangerten sing luwih cetha, sanajan isih enom utawa durung suwe sinau. Mula aja padha sombong karo ilmu sing diduweni, lan aja nyepelekake wong liya.
  • Ora ana rasa drengki antarane bapak lan anak. Nabi Dawud ora nesu nalika putrane, Nabi Sulaiman, sing luwih cetha pangertene. Iki mulangake supaya kita seneng yen ana wong liya, kalebu anak utawa murid, sing luwih pinter utawa luwih maju tinimbang awake dhewe.
  • Kabeh makhluk bisa dadi sarana kanggo ngibadah. Gunung lan manuk wae bisa melu tasbih memuji Allah. Iki nuduhake yen alam semesta iki tansah ngibadah marang Allah kanthi cara dhewe-dhewe. Mula kita kudu luwih semangat maneh kanggo ngibadah, amarga awake dhewe iki makhluk sing paling mulya.
  • Al-Qur'an iku sumber piwulang kang tansah relevan. Crita iki mulangake babagan keadilan, kawicaksanan, ilmu, lan rasa syukur marang nikmat Allah. Kabeh iku isih perlu banget kanggo urip kita saben dina.


📜 Ayat 77-81 — Surat Al-Anbiya

77وَنَصَرْنَاهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ
Lan Ingsun wis paring pitulungan marang Nuh, slamet saka pialane para umate kang padha nggorohake ayatingsun. Saktemene wong - wong mau padha dadi wong kang ala awit saka iku banjur ingsun sirnakake, tumpes kabeh kerem ing banjir tofan
78وَدَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ إِذْ يَحْكُمَانِ فِي الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شَاهِدِينَ
(Muhammad) nyritakna sejarahe Dawud lan SUlaiman (kang wis kamulyakake kanthi kawicaksanan), yaiku nalikane dheweke padha mutusi perkara tanduraning kaum kang dirusak dening wedhuse golongan liyane. Lan Ingsun nyekseni hukum kang diputusake dening dheweke. (kang duwe tanduran ora trime, putusane Dawud, wedhus dadi dabeke wongkang duwe tanduran. Dene putusane Sulaiman wing kang duwe wedhus anandurana minangka kanggo gantine tanduran kang dirusak dening wedhusi nganti pulih kaya sak durunge dirusak. Dene pemetuni wedhus wujut poal lan sak panunggalane dadia darbeke wong kang duwe tanduran mau. Naning ing tembe tanduran mau wis pulih wedhus dalah pemetune bali marang kang duwe wedhus, Dawud manut kaya putusane Sulaiman mau. Ingsun nguningani putusane Dawud lan Sulaiman mau)
79فَفَهَّمْنَاهَا سُلَيْمَانَ ۚ وَكُلًّا آتَيْنَا حُكْمًا وَعِلْمًا ۚ وَسَخَّرْنَا مَعَ دَاوُودَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَ ۚ وَكُنَّا فَاعِلِينَ
Sulaiman ingsun paringi kawicaksanan weruh marang bebenering hukum (perkara). Dene Sulaiman lan Dawud Ingsun paringi kawicaksanan lan kapinteran. (Lan Ingsun junjung ing pangkat Nabi). Lan Ingsun anyungkemake sakehing gunung lan manuk, padha melu memuji lan maha sucekake ing Allah bebarengan karo Dawud. Ingsun nindakake kang mengkono iku
80وَعَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُم مِّن بَأْسِكُمْ ۖ فَهَلْ أَنتُمْ شَاكِرُونَ
Lan Ingsun wis mulan gmarang Dawud mau kawitane wong kang gawe klambi kere (klambi wesi), kanggo ngreksa (njaga) awakira saka bebayaning perang. Awit kang mengkono iku mau, apa sira padha syukur ing Allah
81وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ عَاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا ۚ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عَالِمِينَ
Lan maneh Ingsun nyungkemake angin prahara marang Sulaiman, lumaku ngidid marang bumi ing Syam kang Ingsun berkahi saka prentahe Sulaiman. Ingsun iku nguningani kabeh barang
Al-AnbiyaDhaptar Al-Quran
112Ayat
MeccanRevelation
79Ayat

Terjemah — Al-Anbiya 79

Surat Al-Anbiya Ayat 79 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Sulaiman ingsun paringi kawicaksanan weruh marang bebenering hukum (perkara). Dene…

Surat Ayat 79/112 — Surat Al-Anbiya الأنبياء (Meccan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Al-Anbiya Rungokna, Surat Al-Anbiya Terjemah, Surat Al-Anbiya mp3, Surat Al-Anbiya pdf. Ayat 77–81. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.





Al-Quran


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers