Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳои муҳим:
- فَفَهَّمْنَاهَا: Пас, мо он ҳукмро ба ӯ фаҳмонидем.
- حُكْمًا: Ҳукм ва дониши дуруст дар қазоват.
- عِلْمًا: Дониши васеъ ва амиқ.
- سَخَّرْنَا: Мо ром кардем ва тобеъ намудем.
- يُسَبِّحْنَ: Онҳо тасбеҳ мегуфтанд, яъне покии Худоро ба забон меоварданд.
- Тафсири оят:
Худованди Мутаъол дар ин оят қиссаи Довуд ва Сулаймонро (алайҳимассалом) баён мекунад. Вақте миёни ду кас ихтилоф ба амал омад: яке соҳиби рама ва дигаре соҳиби киштзор буд. Гӯсфандҳои як кас шабона ба киштзори дигарӣ даромада, онро хароб карданд. Довуд (алайҳиссалом) дар ин масъала ҳукм кард, ки соҳиби рама бояд гӯсфандҳояшро ба соҳиби киштзор диҳад. Аммо Худованд ин масъаларо ба писари ӯ Сулаймон (алайҳиссалом) фаҳмонид ва ӯ роҳи беҳтар ва одилонатарро ёфт: соҳиби рама бояд киштзори харобшударо то ба ҳолати аввалааш баргардад, обод кунад ва дар ин муддат аз шир, пашм ва наслҳои гӯсфандҳо баҳра барад. Вақте ки киштзор ба ҳолати аввалааш баргашт, ҳар ду молу мулки худро бозпас гиранд. Ин ҳукм ҳикмати баланд ва адолати комилро дар бар дошт.
Сипас Худованд мефармояд, ки ба ҳар ду — ҳам Довуд ва ҳам Сулаймон — ҳукм ва илм ато кардем. Яъне ҳар ду паёмбар буданд ва ҳар ду соҳиби донишу фаҳмиш буданд, на танҳо Сулаймон. Инчунин Худованд кӯҳҳоро бо Довуд ром кард, ки ҳамроҳи ӯ тасбеҳ мегуфтанд, ва паррандагонро низ тобеъ намуд, ки онҳо ҳам дар тасбеҳи Худо бо ӯ ҳамовоз мешуданд. Ва Худованд бар ин корҳо тавоност.
- Фоидаҳои ин оят:
- Худованд ба бандагони солеҳи худ донишу ҳикмат ато мекунад ва роҳи ҳалли дурустро нишон медиҳад.
- Адолат дар қазоват асоси муҳим аст; ҳукм бояд ба манфиати ҳар ду тараф ва бо роҳи одилона бошад.
- Дониш ва фаҳмиш неъмати бузурги Худованд аст, ки бояд барои хизмат ба мардум ва ҳалли ихтилофот истифода шавад.
- Худованд қудрати ром кардани махлуқоти табиатро дорад; кӯҳҳо ва паррандагон ба фармони Ӯ тобеъанд.
- Тасбеҳ ва зикри Худо амали некест, ки ҳатто махлуқоти ғайриинсонӣ низ ба он шарик мешаванд.
- Ин оят моро ба сӯи омӯхтани илм, амал ба адолат ва зикри доимии Худованд тарғиб мекунад ва муҳаббати дилҳоро ба ислом ва Қуръон зиёд месозад.
📜 Оят 77-81 — Сураи Аль-Анбия
Тарҷума — Аль-Анбия 79
Сураи Аль-Анбия Оят 79 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ин шеваи довариро ба Сулаймон омӯхтем ва ҳамаро ҳукму…Сураи Оят 79/112 — Сураи Аль-Анбия الأنبياء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анбия Гӯш кун, Сураи Аль-Анбия Тарҷума, Сураи Аль-Анбия mp3, Сураи Аль-Анбия pdf. Оят 77–81. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Сураи Аль-Анбия
Қуръони Карим
Wednesday, September 30, 2026
Don't forget us in your sincere prayers


