Аль-Анбия · 79/112
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анбия
فَفَهَّمْنَاهَا سُلَيْمَانَ ۚ وَكُلًّا آتَيْنَا حُكْمًا وَعِلْمًا ۚ وَسَخَّرْنَا مَعَ دَاوُودَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَ ۚ وَكُنَّا فَاعِلِينَ ۝٧٩
Fafahhamnaahaa sulaimaan; wa kullan aatainaa hukmanw wa`ilmanw wa sakh kharnaa ma`a Daawoodal jibaala yusabbihna wattayr; wa kunnaa faa`ileen
📖 Ба Тоҷикӣ
Ва ин шеваи довариро ба Сулаймон омӯхтем ва ҳамаро ҳукму илм додем ва кӯҳҳоро мутеъи Довуд гардонидем, ки онҳо ва паррандагон бо ӯ тасбеҳ мегуфтанд ва ин ҳама Мо кардем.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои муҳим:
  • فَفَهَّمْنَاهَا: Пас, мо он ҳукмро ба ӯ фаҳмонидем.
  • حُكْمًا: Ҳукм ва дониши дуруст дар қазоват.
  • عِلْمًا: Дониши васеъ ва амиқ.
  • سَخَّرْنَا: Мо ром кардем ва тобеъ намудем.
  • يُسَبِّحْنَ: Онҳо тасбеҳ мегуфтанд, яъне покии Худоро ба забон меоварданд.
  1. Тафсири оят:

Худованди Мутаъол дар ин оят қиссаи Довуд ва Сулаймонро (алайҳимассалом) баён мекунад. Вақте миёни ду кас ихтилоф ба амал омад: яке соҳиби рама ва дигаре соҳиби киштзор буд. Гӯсфандҳои як кас шабона ба киштзори дигарӣ даромада, онро хароб карданд. Довуд (алайҳиссалом) дар ин масъала ҳукм кард, ки соҳиби рама бояд гӯсфандҳояшро ба соҳиби киштзор диҳад. Аммо Худованд ин масъаларо ба писари ӯ Сулаймон (алайҳиссалом) фаҳмонид ва ӯ роҳи беҳтар ва одилонатарро ёфт: соҳиби рама бояд киштзори харобшударо то ба ҳолати аввалааш баргардад, обод кунад ва дар ин муддат аз шир, пашм ва наслҳои гӯсфандҳо баҳра барад. Вақте ки киштзор ба ҳолати аввалааш баргашт, ҳар ду молу мулки худро бозпас гиранд. Ин ҳукм ҳикмати баланд ва адолати комилро дар бар дошт.

Сипас Худованд мефармояд, ки ба ҳар ду — ҳам Довуд ва ҳам Сулаймон — ҳукм ва илм ато кардем. Яъне ҳар ду паёмбар буданд ва ҳар ду соҳиби донишу фаҳмиш буданд, на танҳо Сулаймон. Инчунин Худованд кӯҳҳоро бо Довуд ром кард, ки ҳамроҳи ӯ тасбеҳ мегуфтанд, ва паррандагонро низ тобеъ намуд, ки онҳо ҳам дар тасбеҳи Худо бо ӯ ҳамовоз мешуданд. Ва Худованд бар ин корҳо тавоност.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Худованд ба бандагони солеҳи худ донишу ҳикмат ато мекунад ва роҳи ҳалли дурустро нишон медиҳад.
  • Адолат дар қазоват асоси муҳим аст; ҳукм бояд ба манфиати ҳар ду тараф ва бо роҳи одилона бошад.
  • Дониш ва фаҳмиш неъмати бузурги Худованд аст, ки бояд барои хизмат ба мардум ва ҳалли ихтилофот истифода шавад.
  • Худованд қудрати ром кардани махлуқоти табиатро дорад; кӯҳҳо ва паррандагон ба фармони Ӯ тобеъанд.
  • Тасбеҳ ва зикри Худо амали некест, ки ҳатто махлуқоти ғайриинсонӣ низ ба он шарик мешаванд.
  • Ин оят моро ба сӯи омӯхтани илм, амал ба адолат ва зикри доимии Худованд тарғиб мекунад ва муҳаббати дилҳоро ба ислом ва Қуръон зиёд месозад.


📜 Оят 77-81 — Сураи Аль-Анбия

77وَنَصَرْنَاهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ
Ва ӯро бар мардуме, ки оёти Моро дурӯғ мебароварданд, пирӯзӣ додем. Онон бад мардуме буданд ва Мо ҳамаро ғарқ сохтем,
78وَدَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ إِذْ يَحْكُمَانِ فِي الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شَاهِدِينَ
Ва Довуду Сулаймонро ёд кун, он гоҳ ки дар бораи киштзоре доварӣ карданд, ки гӯсфандони он қавм шабона дар он ҷо мечариданд. Ва Мо шоҳиди доварии онҳо будем.
79فَفَهَّمْنَاهَا سُلَيْمَانَ ۚ وَكُلًّا آتَيْنَا حُكْمًا وَعِلْمًا ۚ وَسَخَّرْنَا مَعَ دَاوُودَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَ ۚ وَكُنَّا فَاعِلِينَ
Ва ин шеваи довариро ба Сулаймон омӯхтем ва ҳамаро ҳукму илм додем ва кӯҳҳоро мутеъи Довуд гардонидем, ки онҳо ва паррандагон бо ӯ тасбеҳ мегуфтанд ва ин ҳама Мо кардем.
80وَعَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُم مِّن بَأْسِكُمْ ۖ فَهَلْ أَنتُمْ شَاكِرُونَ
Ва ба Ӯ омӯхтем, то бароятон зиреҳ бисозад. То шуморо ба ҳангоми ҷангиданатон ҳифз кунад. Оё сипосгузорӣ мекунед?
81وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ عَاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا ۚ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عَالِمِينَ
Ва тундбодро фармонбардори Сулаймон кардем, ки ба амри ӯ дар он сарзамин, ки баракаташ дода будем, ҳаракат мекард. Ва Мо бар ҳар чизе доноем.
Аль-АнбияФеҳристи Қуръон
112Оят
MeccanRevelation
79Оят

Тарҷума — Аль-Анбия 79

Сураи Аль-Анбия Оят 79 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ин шеваи довариро ба Сулаймон омӯхтем ва ҳамаро ҳукму…

Сураи Оят 79/112 — Сураи Аль-Анбия الأنبياء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анбия Гӯш кун, Сураи Аль-Анбия Тарҷума, Сураи Аль-Анбия mp3, Сураи Аль-Анбия pdf. Оят 77–81. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers