Sure Enbiyâ — Ayet 79

Kelime Anlamları:

• Fehemmênâhâ: Onu (o davayı/hükmü) ona kavratıp anlattık.
• Hükmen: Peygamberlik, adaletle hükmetme ve doğru karar verme yetkisi.
• İlmen: Şeriat hükümlerine dair derin bilgi ve anlayış.
• Sahhernâ: Boyun eğdirdik, emrine verdik, hizmetine sunduk.
• Yüsebbihne: Allah'ı tesbih ederler, O'nu her türlü eksiklikten tenzih ederler.

Tefsir:

Bu mübarek ayet, Hz. Davud ve Hz. Süleyman (a.s.) arasında geçen bir davada Allah'ın (c.c.) lütuf ve ihsanını bizlere haber vermektedir. Bir grup koyun, geceleyin bir bağa girip asmaları ve ekinleri yemiş, sahibine büyük zarar vermişti. Hz. Davud (a.s.) verdiği hükümde, koyunların zarar gören bağın sahibine verilmesine karar verdi. Ancak oğlu Hz. Süleyman (a.s.), daha isabetli ve her iki tarafın da hakkını gözeten bir hüküm ortaya koydu: Koyunlar, bağ sahibine verilecek; bağ sahibi de bu süre içinde koyunların sütünden, yününden ve yavrularından faydalanacaktı. Bağ, eski haline dönüp onarılınca da koyunlar sahibine iade edilecekti. İşte Allah (c.c.), bu daha adil ve maslahata uygun olan hükmü Hz. Süleyman'a kavratıp öğretti. Bu, onun ilminin ve anlayışının derinliğini gösteren büyük bir lütuftur.

Bununla birlikte Allah (c.c.), her iki peygamberine de hüküm ve ilim verdiğini, yani ikisinin de peygamberlik ve şeriat bilgisiyle donatıldığını, bu üstünlüğün yalnızca Süleyman'a (a.s.) mahsus olmadığını bildirmektedir. Her ikisi de Allah'ın diniyle hükmetmiş, O'nun emirlerini insanlara tebliğ etmişlerdir.

Ayetin devamında ise Hz. Davud'a (a.s.) verilen büyük bir mucizeden bahsedilir: Dağlar ve kuşlar, onunla birlikte Allah'ı tesbih ediyorlardı. Onun sesiyle birlikte, katı dağlar ve uçan kuşlar, Allah'ı (c.c.) tenzih edip O'nu zikrediyorlardı. Bu, Hz. Davud'un (a.s.) makamının yüceliğini ve Allah katındaki değerini gösteren olağanüstü bir durumdur. Allah (c.c.), "Biz bunları yapmaktayız" buyurarak, bu tür tasarrufların ve lütufların kendi kudreti dahilinde olduğunu, dilediğine dilediği şekilde ihsanda bulunacağını vurgulamaktadır.

Bu kıssadan alacağımız büyük dersler vardır: Adalet, en yüce hedeftir ve doğru hüküm, her iki tarafın da hakkını gözeten, maslahatı önceleyen bir anlayışla verilir. Allah (c.c.), kullarına dilediği ilmi ve hikmeti verir; O'nun lütfu geniştir, dilediğine dilediğini ihsan eder. Bizler de bu kıssadan ilham alarak, her işimizde adaleti gözetmeli, hakkı ve hukuku korumalı, Allah'ın (c.c.) verdiği akıl ve ilimle en güzel şekilde hareket etmeye çalışmalıyız. Unutmayalım ki Allah (c.c.), adaletle hükmedenleri sever ve onların derecelerini yükseltir. Bu mübarek kıssa, bize hem peygamberlerin üstün ahlakını hem de Allah'ın (c.c.) kudretinin sonsuzluğunu göstermektedir. Rabbimiz, bizleri de adaletle hükmeden, hakkı gözeten ve O'nun rızasına uygun yaşayan kullarından eylesin.