Surja El-Enbija — Ajet 9

Kuptimet e fjalëve:

• Sadaknâhumul-va'd: Ne ua përmbushëm atyre premtimin që u kishim dhënë.
• Enxhejnâhum: I shpëtuam ata (pejgamberët) nga shkatërrimi dhe dënimi.
• El-musrifîn: Ata që e teprojnë në të keqe, që kalojnë kufijtë në mohim dhe mëkate.

Tefsiri i Ajetit:

Pas përmendjes së historisë së pejgamberëve dhe popujve të tyre, Allahu i Lartësuar thotë se Ai ua përmbushi pejgamberëve premtimin që u kishte dhënë – që do të thotë se Ai i shpëtoi ata dhe besimtarët që i ndoqën, nga shkatërrimi dhe dënimi që i goditi popujt mohues. Ndërsa ata që e tepruan në mohim dhe mëkate, që i kaluan kufijtë e arsyes dhe të fesë, Ai i shkatërroi plotësisht. Ky është ligji i Allahut në tokë: Ai gjithmonë e ndihmon të vërtetën dhe e shkatërron të kotën, dhe kjo ndodhi me të gjithë pejgamberët – Nuhin, Hudin, Salihun, Musain dhe të tjerët – ku Ai i shpëtoi ata dhe ithtarët e tyre, ndërsa i shkatërroi mohuesit dhe tiranët.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Allahu është i vërtetë në premtimin e Tij – Ai nuk e thyen premtimin që u ka dhënë robërve të Tij të devotshëm, ndaj besimtari duhet të jetë i bindur se fitorja e Allahut do të vijë, edhe nëse vonohet.
2. Shpëtimi i Allahut është i lidhur me besimin dhe ndjekjen e pejgamberëve – kush i përmbahet rrugës së tyre, do të jetë në mbrojtjen e Allahut.
3. Shkatërrimi i atyre që e teprojnë në të keqe është dëshmi e drejtësisë së Allahut – Ai nuk e lë padrejtësinë pa u ndëshkuar, dhe kjo është ngushëllim për të shtypurit dhe kërcënim për tiranët.
4. Ky ajet na mëson se historia është dëshmitare e ligjit të Allahut: e vërteta triumfon gjithmonë, ndërsa e kota zhduket – prandaj besimtari duhet të jetë gjithmonë në anën e së vërtetës, edhe nëse duket se e keqja ka epërsi përkohësisht.