Surja El-Enbija — Ajet 8

Kuptimet e fjalëve:

• Xhesedan (جَسَدًا): Trup fizik, që nuk ha e nuk pi.
• La jekulune et-ta'am (لَا يَأْكُلُونَ الطَّعَامَ): Që nuk hanë ushqim e nuk pinë pije.
• Halidin (خَالِدِينَ): Të përjetshëm, që nuk vdesin kurrë.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i qetëson zemrat e Pejgamberit të Tij (salallahu alejhi ve sel-lem) dhe të besimtarëve, duke iu përgjigjur atyre që u habitën se si një njeri mund të jetë i dërguar i Zotit, duke ngrënë e pirë si njerëzit e tjerë. Allahu sqaron se të gjithë të dërguarit e Tij para tij kanë qenë njerëz me trup fizik, që hanin ushqim dhe pinin pije, si gjithë njerëzit e tjerë. Ata nuk kanë qenë engjëj apo krijesa të jashtëzakonshme që nuk kanë nevojë për ushqim. Po ashtu, ata nuk kanë qenë të përjetshëm në këtë botë, por kanë jetuar jetën e tyre natyrore dhe më pas kanë vdekur, ashtu siç vdesin të gjithë njerëzit. Ky ajet është përgjigje për ata që kërkonin që i dërguari të ishte engjëll apo krijesë e mbinatyrshme, duke i bërë me dije se misioni profetik nuk kërkon që i dërguari të jetë jashtë natyrës njerëzore, por përkundrazi, është pikërisht njeriu ai që e përçon mesazhin te njerëzit e tjerë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson se të dërguarit e Allahut kanë qenë njerëz të zakonshëm, dhe kjo është mëshirë e madhe për ne, sepse ne mund të ndjekim shembullin e tyre në jetën tonë të përditshme.
2. Na bën me dije se ngrënia dhe pirja nuk e ulin dinjitetin e njeriut, as nuk e pengojnë atë të arrijë gradat më të larta të afërsisë me Allahun.
3. Na mëson se vdekja është e vërtetë dhe e sigurt për të gjithë, madje edhe për të dërguarit më të nderuar, prandaj duhet ta përgatisim veten për këtë moment duke bërë vepra të mira.
4. Ajeti na forcon besimin se feja islame është fe e natyrshme dhe realiste, që nuk kërkon gjëra të pamundura nga njerëzit, por i pranon ata ashtu siç janë.