Soera Al-Mu'minun — Vers 14

Uitleg van belangrijke woorden:

• An-Nutfah: de levenskiem, het zaad van de mens.
• ‘Alaqah: een bloedklonter die aan de baarmoederwand hecht.
• Mudghah: een stukje vlees ter grootte van een gekauwde kauwgom.
• ‘Idham: botten of beenderen.
• Ansha’nahu khalqan akhar: Wij brachten hem voort als een nieuwe schepping, namelijk door het inblazen van de ziel.

Tafsir (uitleg) van de vers:

Allah, de Verhevene, vertelt ons over de wonderbaarlijke stadia van de menselijke schepping, als een teken van Zijn almacht en wijsheid. Eerst schiep Hij de levenskiem, die zich hecht als een bloedklonter aan de baarmoederwand. Vervolgens veranderde Hij die klonter in een stukje vlees, niet groter dan een gekauwde kauwgom. Daarna vormde Hij uit dat stukje vlees stevige botten, en bedekte Hij die botten met vlees en spieren. Toen blies Hij er de ziel in, waardoor de mens een geheel nieuwe schepping werd – een levend, horend en ziend wezen.

Dit alles toont de perfecte ordening en precisie van Allah’s schepping. Hij is de meest verhevene, de meest gezegende, en de beste van alle scheppers. Geen enkele schepper kan iets dergelijks voortbrengen, want alleen Allah bezit de macht om uit een kleine druppel een volmaakt mens te vormen.

Deze vers nodigt ons uit om na te denken over onze eigen oorsprong en de grootsheid van onze Schepper. Wie deze stadia met aandacht overdenkt, kan niet anders dan zich nederig overgeven aan Allah, die ons uit het niets heeft geschapen en ons met Zijn oneindige genade heeft omringd. Het is een oproep tot dankbaarheid en aanbidding, want Hij die ons in deze perfecte vorm heeft geschapen, is zeker waardig om aanbeden te worden. Laten we daarom onze harten vullen met liefde voor Allah en ons leven wijden aan het volgen van Zijn leiding, zodat we Zijn tevredenheid mogen bereiken in dit leven en in het hiernamaals.