Surah Al-Mu'minun — Talata 27

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Al-Fulk – Ang barko o sasakyang pandagat.
• Bi a'yunina – Sa ilalim ng Aming pagmamasid at pangangalaga.
• Wa wahyina – At ayon sa Aming ipinahayag na kautusan at pagtuturo sa iyo.
• Fara at-tannuru – Ang pag-agos o pagpukaw ng tubig nang may lakas mula sa pugonan ng tinapay (tandaan ng pagsisimula ng baha).
• Fasluk – Ipasok o ilulan mo.
• Zawjayni ithnayni – Dalawang pares (lalaki at babae) mula sa bawat uri ng nilalang.
• Sabaqa 'alayhil qawl – Yaong mga nauna nang itinakda ng salita ng kaparusahan.
• Mughraqun – Sila ay tiyak na malulunod.

Interpretasyon ng Talata:

Kaya't ipinahayag Namin kay Noe: "Gawin mo ang barko sa harap ng Aming mga mata at ayon sa Aming kautusan, at ikaw ay nasa ilalim ng Aming pangangalaga at proteksyon. Itinuro Namin sa iyo kung paano ito gagawin. Kapag dumating na ang Aming utos na pahirapan ang iyong mga tao, at ang tubig ay sumambulat nang may lakas mula sa pugonan ng tinapay — bilang tanda ng pagsisimula ng baha — ilulan mo sa barko ang dalawang pares (lalaki at babae) mula sa bawat uri ng hayop upang magpatuloy ang kanilang lahi. At isakay mo rin ang iyong pamilya, maliban sa mga nauna nang itinakda laban sa kanila ang salita ng kaparusahan dahil sa kanilang kawalang-paniniwala, tulad ng iyong asawa at anak na si Canaan. Huwag mo Akong kausapin tungkol sa mga gumawa ng kawalang-katarungan sa pamamagitan ng paghingi ng kanilang kaligtasan, sapagkat sila ay tiyak na malulunod — walang pag-aalinlangan."

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang utos ng Diyos kay Noe na gumawa ng barko ay nagpapakita ng Kanyang habag sa mga sumusunod sa Kanya, at na Siya ay hindi nag-iiwan sa Kanyang mga lingkod sa oras ng pagsubok.
2. Ang pagsunod sa utos ng Diyos, kahit na tila kakaiba sa paningin ng mga tao, ay isang landas tungo sa kaligtasan — tulad ng paggawa ni Noe ng barko sa tuyong lupa na malayo sa dagat.
3. Ang tanda ng pagsisimula ng parusa ay malinaw at hindi malabo, upang ang mga mananampalataya ay magkaroon ng katiyakan at ang mga nagdududa ay walang dahilan.
4. Ang katarungan ng Diyos ay ganap: ang mga mapagsamba sa diyus-diyosan at mga gumagawa ng kasamaan ay hindi maliligtas, kahit na sila ay malapit sa mga propeta.
5. Ang pagtawag sa Diyos para sa mga taong nagpapatuloy sa kasamaan ay hindi dapat gawin kapag ang Kanyang utos ng kaparusahan ay dumating na, sapagkat ang Kanyang desisyon ay batay sa karunungan at katarungan.
6. Ang talatang ito ay nagpapatibay sa pananampalataya sa mga katangian ng Diyos na angkop sa Kanyang kadakilaan, tulad ng Kanyang pagmamasid at pangangalaga, nang walang paghahambing sa Kanyang mga nilikha.