Σούρα Αν-Νουρ — Στίχος 10

Αλλά θα αποτρέψει από την ίδια την τιμωρία (της μοιχείας), το να δώσει τέσσερις καταθέσεις ορκιζόμενη στο Όνομα του Αλλάχ, ότι αυτός (ο άνδρας της) είναι ψεύτης,

και στην πέμπτη (κατάθεση να πει) ότι ας πέσει η Οργή του Αλλάχ πάνω της, αν αυτός (ο άνδρας της) είναι ειλικρινής.

Πράγματι, αυτοί που έφεραν το ψέμα [ενάντια της συζύγου του Προφήτη, της μητέρας των πιστών, Αΐσα, που χάθηκε από το στρατό, και τη βρήκε ο Σαφουάν μπιν Αλ-Μουάταλ, -που τον έβαλε ο Προφήτης πίσω από τον στρατό να βρει τα χαμένα αντικείμενα-. Και ο οποίος της έδωσε την καμήλα του καθώς αυτός περπατούσε οδηγώντας την καμήλα, μέχρι τη Μαντίνα, χωρίς να της μιλήσει, ούτε μία λέξη], είναι μία ομάδα από σας (όπως ο επικεφαλής των υποκριτών, ο Αμπντ Αλλάχ μπιν Ουμπάι μπιν Σαλούλ που τους συκοφάντησε, και οι τρεις που επανέλαβαν τη συκοφαντία του και έπειτα στράφηκαν με μεταμέλεια, ο Χασσάν μπιν Θάμπιτ, η Χάμνα μπινετ Τζάχς, ο Μίσταχ μπιν Ουθάθα). Μη νομίζετε ότι αυτό (το ψέμα που έφεραν) είναι κακό για σας, αλλά είναι καλό για σας (για να φανούν οι αληθινοί πιστοί). Για καθέναν τους (η τιμωρία για) αυτό που φορτώθηκε από (εκείνη) την αμαρτία. Και εκείνος (ο μπιν Σαλούλ) που έχει φορτωθεί με το μεγαλύτερο μέρος εκείνης της αμαρτίας (και ξεκίνησε αυτή τη συκοφαντία), γι' αυτόν θα υπάρχει ένα τρομερό μαρτύριο (στη Μέλλουσα Ζωή).

Θα έπρεπε όταν την ακούσατε (τη συκοφαντία), να πίστευαν οι πιστοί και οι πιστές για τον εαυτό τους το καλό (δηλ. την αθωότητα της μητέρας των πιστών, της Αΐσα, και του ευσεβή συντρόφου, Σαφουάν μπιν Αλ-Μουάταλ), και να έλεγαν: «Αυτό είναι ένα ξεκάθαρο ψέμα.» [Όπως έκανε ο Άμπου Αϊούμπ Αλ-Ανσάρι όταν τον ρώτησε η σύζυγό του αν άκουσε για τη συκοφαντία, της είπε: «Ναι! Πράγματι αυτό είναι ψέμα. Θα έκανες ποτέ κάτι τέτοιο;» Του είπε: «Όχι.» Της είπε: «Μα τον Αλλάχ! Η Αΐσα είναι καλύτερη από σένα!»].