Sura An-Nur — Aya 10

Maana za maneno:

• Fadhla (فضل): Upendeleo na wema wa Mwenyezi Mungu kwa viumbe wake.
• Tawwab (توّاب): Mwenye kukubali toba ya waja wake na kuwarejea kwa rehema.
• Hakim (حكيم): Mwenye hekima katika sheria zake, anayoweka kila kitu mahali pake.

Ufafanuzi wa Aya:

Enyi Waumini! Lusingekuwa wema wa Mwenyezi Mungu kwenu na rehema yake, na kwamba Yeye ni Mwenye kukubali toba ya waja wake na Mwenye hekima katika sheria zake, basi ingaliwapata adhabu ya haraka kwa dhambi zenu, na ingaliwaibulieni yaliyofichika katika nyumba zenu, na ingaliwashukia waongo adhabu ya kulaaniwa kwa sababu ya kujilaani kwao wenyewe. Lakini kwa fadhla yake na rehema yake, amewekia sheria ya mula'ana (kulaaniwa kwa pande mbili kati ya mume na mke) ili kufunua ukweli na kuwapa nafasi ya kutubia, na amewawekea adhabu za kidunia kwa waasi ili kuwatakasa na kuwafundisha. Na kwa kuwa Yeye ni Mwenye kukubali toba, anakubali toba ya mwenye kutubu; na kwa kuwa ni Mwenye hekima, hawaadhibu haraka bali huwaongoa waja wake kwa rehema yake, na huwapa muda wa kutubu na kurejea kwake.

Faida zitokanazo na Aya:

1. Wema wa Mwenyezi Mungu na rehema yake ndio msingi wa kuwepo kwa sheria za Kiislamu, kwani sheria zote zimejengwa juu ya rehema na maslahi ya waja.
2. Mwenyezi Mungu ni Mwingi wa kusamehe na kukubali toba, hivyo mja asikate tamaa ya kurejea kwake hata kama dhambi zake ni kubwa.
3. Hekima ya Mwenyezi Mungu inahitaji kwamba mja amtii kwa hiari yake, si kwa kulazimishwa, ndiyo maana hutoa nafasi ya toba kabla ya adhabu.
4. Aya hii inafundisha umma wa Kiislamu kwamba Mwenyezi Mungu hufunika dhambi za waja wake na hawafichui hadharani, jambo linalotia moyo wa watu kutubu kwa siri na kurejea kwa Mola wao.
5. Inathibitisha kwamba sheria za Mwenyezi Mungu zote zina hekima na maslahi, hata kama zinaonekana kuwa ngumu kwa wanadamu, kwani Yeye ndiye Mwenye kujua yaliyo bora kwa waja wake.