Suurah An-Nuur — Aayad 11

Macnaha Erayada Qaarkood:

• Al-Ifk: Been abuurasho xun oo ah eedeyn lagu sheego qof aan waxba galabsan.
• Cusbah: Koox ama jamaaco dad ah.
• Kibrahu: Inta badan ama culayska weyn ee dambiisha.

Tafsiirka Aayadda:

Waxaa xaqiiq ah kuwa la yimid been-abuurashada weyn (waxay ahayd eedeynta Xaa'isha bint Abi Bakr, hooyada mu'miniinta, ee dhawrsanaanta) waa koox idinka mid ah, muslimiinta. Ha u maleynina in arrintani ay shar kuu tahay, laakiin waa khayr adiga iyo qoyskaaga iyo bulshada muslimiinta oo dhan. Sababtoo ah waxay noqon doontaa sabab ay kuu kororto darajo, dambiyadaagu ha ku tirtirmaan, isla markaana ay kuu muuqato caddaaladda Ilaahay iyo nadiifnimada hooyada mu'miniinta.

Qof kasta oo ka qaybqaatay faafinta been-abuurkaas, wuxuu heli doonaa ciqaab ku habboon waxa uu la yimid oo dambi ah. Midda ugu weyn ee dambigaas qaadatay, kaas oo ahaa ninka madaxda u ah munaafiqiinta (Cabdullaahi bin Ubay bin Salul), wuxuu leeyahay cadaab weyn oo xanuun badan, wuxuuna ku dhex jiri doonaa qoto dheer ee naarta.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Ilaalinta sumcadda dadka: Aayaddu waxay ina baraysaa in aan ka fogaanayno eedeynta dadka iyada oo aan caddayn, gaar ahaan dadka wanaagsan, sababtoo ah Ilaahay wuu xafidi doonaa sumcadda addoommadiisa runta ah.
2. Khayrka ku jira imtixaannada: Marka ay dadka muslimiinta ku dhacdo masiibo ama been-abuur, waa in ay ogaadaan in Ilaahay uga yeelan karo khayr, isagoo kor u qaadaya darajooyinka iyo nadiifinaya quluubta.
3. Caddaaladda Ilaahay: Qof kastaa wuxuu la kulmi doonaa ciqaabkiisa ama abaalmarintiisa, mana caddaalad darro Ilaahay, wuxuuna u xilsaarayaa qof kasta waxa uu kasbaday.
4. Ka digtoonaanshaha munaafiqiinta: Aayaddu waxay ina ogeysiisaa in munaafiqiintu ay had iyo jeer doonayaan inay ku beeraan fasaad iyo been-abuur, sidaas darteed waa inaan ka feejignaadaa waxay ku faafinayaan.