Sure Nûr — Ayet 11

Kelime Anlamları:

• İfk (الإفك): En çirkin yalan, büyük iftira, asılsız suçlama.
• Usbe (عُصْبَة): Topluluk, cemaat, bir araya gelmiş grup.
• Kibre (كِبْرَ): Büyük kısmı, baş tarafı, en ağır yükü.
• Tevellâ (تَوَلَّىٰ): Üstlendi, yüklendi, öncülük etti.

Tefsir:

Bu âyet, İslam tarihinin en çetin imtihanlarından biri olan ve "İfk Hadisesi" diye bilinen büyük iftira olayını ele almaktadır. Müminlerin annesi, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) tertemiz eşi Hz. Âişe (r.anhâ) hakkında, münafıkların öncülüğünde ve bazı gafil Müslümanların da maalesef katıldığı bir iftira kampanyası başlatılmıştı. Yüce Allah, bu âyetle o fitne ortamında müminlere ışık tutmakta ve onlara unutulmaz bir ders vermektedir.

Allah Teâlâ buyuruyor ki: Bu iftirayı ortaya atanlar, içinizden çıkmış bir topluluktur. Onlar, sizin içinizden olmalarına rağmen, bu çirkin işi yapmışlardır. Ey müminler! Sakın bu olayı sizin için bir şer, bir kötülük olarak görmeyin. Bilakis, bu olay sizin için bir hayırdır. Çünkü bu imtihan, müminlerin sabrını, sadakatini ve birbirlerine olan bağlılığını ortaya çıkarmış; Hz. Âişe validemizin (r.anhâ) masumiyetini ve nezahetini tüm âleme ilan etmiştir. Bu olay, müminlerin derecelerini yükseltmiş, günahlarının affına vesile olmuş ve kalplerindeki imanı arındırmıştır. Bu, Allah'ın hikmetinin bir tecellisidir; zira O, müminleri bazen böyle zorlu imtihanlarla terbiye eder ve onları daha da güçlendirir.

Bu iftiraya katılan herkes, söylediği sözün ve yaydığı dedikodunun karşılığı olarak kendi kazandığı günahı yüklenecektir. Yani herkes, niyetine ve katkısı oranında sorumlu olacaktır. Ancak bu iftiranın büyük kısmını üstlenen, onu başlatan ve en ağır şekilde yayan kişiye gelince, işte o, çok büyük bir azaba uğrayacaktır. Bu, münafıkların elebaşı olan Abdullah bin Übey bin Selûl'dür. Onun cezası, ahirette cehennemin en alt tabakasında ebedî kalmaktır. Bu, Allah'ın adaletinin ve intikamının tecellisidir.

Davet ve İbret Mesajı:

Bu kıssa, bizlere ne büyük dersler vermektedir! Öncelikle, iftira ve yalanın, Allah katında ne kadar büyük bir günah olduğunu öğreniyoruz. Mümin, dilini her türlü kötü sözden, dedikodudan ve iftiradan korumalıdır. Zira bir söz, kıyamete kadar sürecek bir fitneye sebep olabilir. İkinci olarak, müminler olarak zor zamanlarda birbirimize sahip çıkmalı, kardeşimizin masumiyetini savunmalı ve asılsız haberlere itibar etmemeliyiz. Bu olayda Hz. Ebu Bekir (r.a.) gibi büyük sahabelerin, kızlarına yapılan bu çirkin iftiraya karşı gösterdikleri sabır ve tevekkül, bizlere örnek olmalıdır. Unutmayalım ki Allah, sabredenlerle beraberdir ve hakkı bâtılın üzerine mutlaka galip getirir. Bu âyet, müminlere müjdedir: Sizler doğruluktan ve iffetten ayrılmadıkça, Allah sizin izzetinizi koruyacak ve sizi asla yalnız bırakmayacaktır.