سورت نور — آیت 5

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• تابوا: له توبې وروسته بېرته راتلل، له ګناه څخه لاس اخیستل او پرې پښېمانه کېدل.
• أصلحوا: خپل عمل او حالت سم کړي، له فساد او بدۍ څخه لاس واخلي.
• غفور: ډېر بخښونکی، هغه ذات چې د بنده ګناهونه بخښي.
• رحيم: ډېر مهربان، هغه ذات چې پر خپلو بنده ګانو رحم کوي.

د آیت تفسیر (تفسير الآية):

دا آیت د هغو کسانو په اړه دی چې پر پاکو ښځو يې تهمت (قذف) لګولی و، او د دې جرم سزا يې دروغجن ګواهي ردول او له دوی څخه د شهادت نه منل وو. خو الله تعالی دوی ته د توبې دروازه پرانیستې ده. فرمايي: مګر هغه کسان چې له دې عمل څخه وروسته يې توبه وکړه، یعنې له خپلې ګناه څخه پښېمانه شول او بېرته راغلل، او خپل عمل يې سم کړ، یعنې له دروغو او تهمتونو څخه لاس واخلي او په رښتینولۍ او نیکۍ يې خپل ژوند جوړ کړ. نو بېشکه الله تعالی د دوی توبه قبلوي، د دوی ګناهونه بخښي او پر دوی رحم کوي. د دوی شهادت بیا منل کېږي او د دوی حالت سمېږي. دا د الله تعالی د فضل او رحمت څرګندونه ده چې د توبې دروازه يې تر قیامته پورې پرانیستې ده.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې (فوائد):

1. د توبې دروازه هیڅکله نه بندېږي؛ هر څومره چې ګناه ستره وي، که بنده رښتینې توبه وکړي، الله تعالی يې قبلوي.
2. توبه یوازې په ژبه نه ده، بلکې له ګناه څخه لاس اخیستل، پرې پښېمانه کېدل او د عمل اصلاح هم پکې شامله ده.
3. الله تعالی ډېر بخښونکی او مهربان دی، او د هغه رحمت د هغه له قهر څخه مخکې دی؛ نو بنده باید د الله له رحمت څخه ناامیده نه شي.
4. دا آیت د اسلام د رحمت او نرمۍ ښکارندوی دی، چې مجرم ته د بېرته راستنېدو او سمېدو موقع ورکوي، نه دا چې هغه تل مجرم پاتې شي.