Surja En-Nur — Ajet 5

Kuptimet e fjalëve:

• "Tabu" (تَابُوا): U kthyen me pendim te Allahu, duke u larguar nga mëkati dhe duke kërkuar falje.
• "Aslahu" (أَصْلَحُوا): E përmirësuan gjendjen e tyre, duke ndrequr veprat dhe duke u kthyer në rrugën e drejtë.

Tefsiri i Ajetit:

Ky ajet i bekuar vjen si një përjashtim nga dënimi i rëndë që u përmend në ajetin paraprak për ata që akuzojnë gratë e ndershme (zinakët) pa sjellë dëshmitarë. Allahu i Lartësuar thotë se kushdo që pas kryerjes së këtij mëkati të madh – siç është shpifja dhe akuzimi i padrejtë – pendohet sinqerisht dhe kthehet te Zoti i tij, duke e lënë atë vepër të shëmtuar dhe duke i përmirësuar veprat e tij, atëherë Allahu ia falë mëkatin dhe e mbulon me mëshirën e Tij të madhe. Pendimi i tij pranohet, dëshmia e tij kthehet në vlerë, dhe ai bëhet përsëri i pastër para Allahut. Ky është një lajm i mirë dhe një derë e hapur e shpresës për çdo mëkatar që dëshiron të kthehet te Zoti i tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Derë e hapur e pendimit: Ky ajet na mëson se pendimi është gjithmonë i pranuar nga Allahu, sado i madh të jetë mëkati, përderisa pendimi është i sinqertë dhe i shoqëruar me vepra të mira.
2. Mëshira e Allahut i tejkalon mëkatet: Allahu është Falës dhe Mëshirues, dhe mëshira e Tij i ka përfshirë të gjitha gjërat. Ai nuk e kthen atë që i drejtohet Atij me pendim.
3. Pendimi kërkon ndryshim real: Pendimi nuk është vetëm me fjalë, por duhet të shoqërohet me përmirësimin e veprave dhe largimin nga mëkati, siç tregon fjala "وَأَصْلَحُوا" (dhe e përmirësuan).
4. Shpresa për mëkatarët: Ky ajet i jep shpresë çdo njeriu që ka rënë në mëkat, duke i treguar se rruga e kthimit te Allahu është gjithmonë e hapur, dhe se Allahu e do pendimin e robërve të Tij.
5. Rëndësia e ruajtjes së nderit të njerëzve: Ajeti tregon se shpifja dhe akuzimi i padrejtë janë mëkate të mëdha, por edhe se pendimi i sinqertë mund ta fshijë këtë mëkat dhe ta kthejë njeriun në gradën e tij të mëparshme.