سوره فرقان — آیه 16

معانی کلمات:

• خَالِدِينَ: جاودانان و همیشگی در آن ماندن.
• وَعْدًا مَسْئُولًا: وعدهای که بندگان آن را از پروردگار درخواست میکنند و خداوند به آن وعده داده است؛ یعنی وعدهای که تحقق آن حتمی و قطعی است.

تفسیر آیه:

برای این بندگان مطیع و پرهیزگار در بهشت، هر آنچه بخواهند و آرزو کنند فراهم است؛ از انواع نعمتها، لذتها و خوشیهایی که دلشان بخواهد، بدون هیچ مانع و پایانی. آنان در این نعمتها جاودانهاند و هرگز از آن خارج نمیشوند. این ورود به بهشت و برخورداری از این نعمتها، وعدهای است که پروردگارت -ای پیامبر- به بندگان متقی خود داده است؛ وعدهای که آنان با دعا و نیایش از خداوند درخواست میکنند و به آن امید بستهاند. خداوند هرگز خلاف وعده خود عمل نمیکند و این وعده، قطعی و حتمی است؛ چنانکه مؤمنان در دعاهای خود میگویند: «پروردگارا، آنچه را که به وسیله پیامبرانت به ما وعده دادی، به ما عطا فرما». پس این وعده الهی، هم از سوی خدا قطعی است و هم بندگان با ایمان آن را طلب میکنند.

فواید و پیامهای آیه:

• وعدههای الهی، راستین و تخلفناپذیر است؛ پس مؤمن باید به آنها اطمینان کامل داشته باشد و هرگز در تحقق آن شک نکند.
• بهشت، جایگاه برآورده شدن تمام آرزوهاست؛ هیچ خواستهای در آن بیپاسخ نمیماند و این نشانه کرم و بخشش بیپایان خداوند است.
• دعا و درخواست نعمتهای اخروی از خداوند، عبادتی پسندیده است و مؤمنان باید همواره بهشت و نعمتهای آن را از پروردگار بخواهند.
• جاودانگی در نعمتهای بهشتی، پاداشی است که با اعمال نیک و تقوای الهی به دست میآید و این انگیزهای قوی برای بندگان است تا در مسیر اطاعت و بندگی استوار بمانند.