Surja El-Furkan — Ajet 39

Kuptimi i fjalëve:

• Darbnā (ضربنا): I treguam, i sqaruam, i parashtruam.
• Emsāl (الأمثال): Shembujt, provat dhe argumentet e qarta.
• Tebbarnā (تبرنا): I shkatërruam, i zhdukëm, i asgjësuam.
• Tetbīran (تتبيرًا): Shkatërrim të plotë dhe të rrënjësishëm, ashtu siç thyhet qelqi në copa të vogla (et-tibr).

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se për çdo popull të mëparshëm që u shkatërrua, Ai ua kishte parashtruar argumentet dhe provat e qarta, ua kishte treguar shembujt dhe mësimet nga popujt e mëparshëm, në mënyrë që ata të merrnin këshillë dhe të besonin. Ata nuk kishin asnjë justifikim para Allahut, sepse Ai nuk i shkatërroi pa i paralajmëruar më parë. Por, megjithatë, ata vazhduan në mohimin dhe kokëfortësinë e tyre. Prandaj, Allahu i shkatërroi ata me një shkatërrim të plotë dhe të pamëshirshëm, duke i zhdukur krejtësisht nga faqja e dheut, ashtu siç thyhet dhe bëhet copë-copë një send i brishtë. Ky është fundi i atyre që mohojnë të vërtetën dhe kundërshtojnë të dërguarit e Allahut.

Përfitimet nga ajeti:

1. Allahu nuk e dënon asnjë popull pa i dërguar më parë argumente dhe pa i paralajmëruar, gjë që tregon drejtësinë e Tij të plotë dhe mëshirën e Tij ndaj robërve.
2. Shembujt dhe tregimet e popujve të kaluar në Kur'an janë mësime të vlefshme për njerëzimin, që të mos bien në gabimet e njëjta.
3. Shkatërrimi i popujve mohues është dëshmi e fuqisë së Allahut dhe paralajmërim për ata që vijnë pas tyre, që të mos i përsërisin gabimet e tyre.
4. Ky ajet na mëson se çdo popull që merr argumente dhe pastaj i mohon ato, do të përballet me pasojat e rënda, andaj duhet të nxitojmë drejt besimit dhe pendimit para se të na vijë dënimi.