Surja El-Furkan — Ajet 40

Kuptimi i fjalëve:

• El-Karjetu: vendbanimi i popullit të Lutit, qyteti i Sodomës.
• Umtirat matar es-sue: u lëshua shi i keq, pra u godit me gurë nga qielli si dënim.
• La yerjune nushuren: nuk pritnin ringjallje, nuk besonin në jetën pas vdekjes.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se idhujtarët e Mekës, në udhëtimet e tyre tregtare drejt Shamit (Sirisë), kalonin pranë vendbanimit të popullit të Lutit – qytetit të Sodomës – i cili ishte shkatërruar tërësisht. Ai qytet ishte goditur me një shi të tmerrshëm gurësh nga qielli, si dënim për mbrapshtitë që bënin banorët e tij, veçanërisht veprën e ligë që askush para tyre nuk e kishte bërë.

Ata e shihnin me sytë e tyre atë vend të shkatërruar dhe dëgjonin historinë e tij, por megjithatë nuk merrnin mësim prej tij. Ata nuk pyesnin veten: pse u shkatërrua ky qytet? Pse i goditi dënimi i Allahut? Ata kalonin pranë tij pa u ndalur për të menduar dhe reflektuar.

Arsyeja pse ata nuk përfitonin nga këto shenja ishte se ata nuk besonin në ringjalljen pas vdekjes. Ata nuk prisnin Ditën e Gjykimit ku do të jepnin llogari për veprat e tyre. Nëse do të kishin besuar në atë ditë, do të kishin frikë nga dënimi i Allahut dhe do të merrnin mësim nga shembujt e popujve të mëparshëm.

Përfitimet nga ajeti:

1. Allahu i Lartësuar i ka ruajtur historitë e popujve të mëparshëm në Kuran, në mënyrë që ne t'i lexojmë dhe të marrim mësim prej tyre, sepse historia përsëritet për ata që bëjnë të njëjtat gabime.
2. Shenjat dhe provat e fuqisë së Allahut janë të shumta rreth nesh, por zemra e mbyllur dhe mendja që nuk reflekton nuk përfitojnë prej tyre.
3. Besimi në Ditën e Gjykimit është shtysa më e madhe për t'u larguar nga mëkatet dhe për t'iu bindur Allahut. Kush nuk beson në atë ditë, nuk ka pengesë që e ndal nga e keqja.
4. Dënimi i popullit të Lutit ishte një prej dënimeve më të ashpra në histori, gjë që tregon neverinë e madhe të kësaj vepre te Allahu dhe paralajmëron ata që përsërisin të njëjtat vepra.
5. Udhëtimi dhe shikimi i vendeve historike duhet të jetë rast për reflektim dhe meditim, jo vetëm për argëtim dhe tregti.