Surja Esh-Shu'ara — Ajet 102

Kuptimi i fjalëve:

• Kerreten (كَرَّةً): Kthim, rikthim në jetën e dynjasë.
• Fel nekune (فَنَكُونَ): E të bëhemi.

Tefsiri i ajetit:

Kur jobesimtarët e hedhur në zjarr e shohin se nuk ka shpëtim dhe se ndërmjetësimi i askujt nuk u bën dobi, ata shprehin keqardhje të thellë dhe dëshirë të madhe për t'u kthyer në dynja. Ata thonë: "Ah, sikur të kishim një mundësi të ktheheshim edhe një herë në jetën e dynjasë, do të bëheshim prej besimtarëve dhe do të vepronim sipas urdhrave të Allahut!" Megjithatë, kjo dëshirë është e kotë, sepse koha e veprimit ka mbaruar dhe tani ata janë në vendin e llogarisë dhe ndëshkimit. Ata e kuptojnë tani atë që nuk e kuptonin më parë, por kuptimi i vonë nuk u sjell dobi. Ata e shohin të vërtetën me sytë e tyre, por ky shikim nuk u vlen asgjë, sepse dera e pendimit është mbyllur dhe mundësia e kthimit ka pushuar përgjithmonë.

Mësimet dhe përfitimet nga ajeti:

1. Pendimi dhe besimi duhet të jenë në kohën e duhur, para se të vijë vdekja ose dënimi, sepse pendimi pas dënimit nuk pranohet.
2. Jobesimtarët në Ditën e Gjykimit do të pendohen thellësisht dhe do të dëshirojnë të kthehen në dynja për të besuar, por kjo dëshirë nuk do të realizohet kurrë.
3. Ajeti na mëson të shfrytëzojmë jetën e dynjasë për besim dhe vepra të mira, sepse ajo është e vetmja mundësi për të fituar kënaqësinë e Allahut dhe shpëtimin në jetën tjetër.
4. Njeriu nuk duhet të presë deri në momentin e fundit për t'u penduar, sepse pendimi i vonuar shpeshherë vjen kur nuk pranohet më.
5. Kjo dëshirë e tyre tregon se besimi është i natyrshëm në qenien njerëzore, por arroganca dhe pasionet i pengojnë njerëzit ta pranojnë atë në dynja.