Surat Asy-Syu'ara — Ayat 128

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• رِيعٍ (ri'in): panggonan kang dhuwur utawa munggah, kaya pucuk gunung utawa papan kang menjulang.
• آيَةً (aayatan): tandha utawa bangunan kang katon cetha saka kadohan, biasane awujud omah dhuwur utawa menara.
• تَعْبَثُونَ (ta'batstsuun): padha nglakoni barang kang tanpa guna, mung kanggo dolanan lan ngece marang wong liya.

2) Katrangan isine ayat:

Ing ayat iki, Allah ngandhani babagan umate Nabi Hud, yaiku kaum 'Ad, kang padha mbangun bangunan dhuwur ing saben papan kang munggah. Bangunan mau ora kanggo kabutuhan kang migunani, nanging mung kanggo pamer lan ngece marang wong-wong kang padha liwat ing ngisor. Padha ngadegake omah-omah dhuwur ing pucuk gunung supaya bisa ndeleng saka ndhuwur, banjur nyenyamah lan nggawe guyon marang para musafir utawa wong kang liwat. Iki nuduhake sipat kang seneng nglakoni barang tanpa guna, boros, lan gumedhe. Allah nuduhake yen tumindak mangkono iku ora ana gunane, ora menehi manfaat kanggo agama utawa donya. Dheweke mung nggunakake kekuwatan lan bandha kanggo barang kang ora perlu, malah kanggo nindhes lan ngece marang wong liya. Mula, ayat iki dadi pepeling supaya ora nglakoni tumindak kang tanpa guna lan ora nggunakake nikmat Allah kanggo pamer lan gawe cilaka.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Aja nglakoni barang kang tanpa guna lan mung kanggo dolanan, amarga iku mbuang-buang wektu lan tenaga.
• Aja gumedhe lan pamer marang wong liya, amarga kabeh nikmat iku saka Allah lan bakal dipertanggungjawabake.
• Gunakake bandha lan kekuwatan kanggo perkara kang migunani, ora kanggo ngece utawa nindhes wong liya.
• Islam mulangake supaya urip iku prasaja, ora boros, lan tansah mikirake manfaat kanggo awake dhewe lan wong liya.
• Ayat iki ngelingake yen saben tumindak bakal diadili, mula kudu tansah ngati-ati lan nindakake kabecikan.