Surja Esh-Shu'ara — Ajet 128

Kuptimet e fjalëve:

• Rij' (رِيعٍ): Vend i lartë, kodër ose rrugë e ngritur.
• Ajeh (آيَةً): Shenjë, ndërtesë e lartë që shërben si pikë referimi.
• Ta'bethun (تَعْبَثُونَ): Talleni, luani me njerëzit, bëni shaka e veprime të kota.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e qorton popullin e Hudit (paqja qoftë mbi të) për veprimet e tyre të kota dhe të padrejta. Ata ndërtonin ndërtesa të larta në çdo vend të ngritur dhe kodër, jo për nevojë apo dobi, por për t'u tallur me udhëtarët që kalonin aty pranë. Ata ngriheshin në ato vende të larta për të parë njerëzit dhe për t'i përqeshur e për t'u bërë shaka me ta. Kjo tregon mendjemadhësinë dhe arrogantësinë e tyre, si dhe mungesën e qëllimit të dobishëm në atë që bënin. Ata nuk ndërtonin ato ndërtesa për strehim apo mbrojtje, por vetëm për t'u dukur dhe për të ushtruar tallje e lojë me njerëzit, gjë që është vepër e kotë dhe e dënuar nga Allahu.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ndërtimi dhe punët e tjera duhet të kenë qëllim të dobishëm për njeriun në këtë botë dhe në botën tjetër, e jo të jenë thjesht për t'u dukur ose për t'u tallur me të tjerët.
2. Tallja me njerëzit dhe përqeshja e tyre është vepër e ndaluar dhe e urryer në Islam, sepse ajo poshtëron dinjitetin e njeriut dhe krijon armiqësi mes njerëzve.
3. Muslimani duhet të jetë i përulur dhe jo mendjemadh, sepse mendjemadhësia dhe lartësimi mbi njerëzit është cilësi e të dënuarve nga Allahu.
4. Çdo vepër që bën njeriu duhet të ketë qëllim të mirë dhe të mos jetë e kotë, sepse Allahu i sheh të gjitha veprat dhe do ta llogarisë njeriun për to.