Sura Asz-Szu'ara — Werset 14

Znaczenie słów:

• „Dhanb” (ذَنبٌ) – przewinienie, grzech, wina.
• „Jaqtulūn” (يَقْتُلُونِ) – zabiją mnie.

Tafsir (wyjaśnienie):

Mojżesz (niech pokój będzie z nim) zwraca się do swojego Pana, wspominając o ciężarze, który nosi w sercu. Chodzi o to, że ludzie z ludu Faraona mają wobec niego pewną pretensję – a mianowicie, że wcześniej, zanim otrzymał proroctwo, przypadkowo zabił człowieka z ludu Faraona (Koptę), gdy ten bił jednego z synów Izraela. Mojżesz nie zrobił tego celowo, lecz była to nieumyślna śmierć, jednak obawiał się, że zostanie za to pociągnięty do odpowiedzialności i że Faraon oraz jego dworzanie wykorzystają to jako pretekst, aby go zabić, zanim zdąży przekazać im posłanie Boga. Ta obawa nie wynikała z tchórzostwa, ale z troski o powodzenie misji, którą mu powierzono – bał się, że zanim dotrze do nich ze słowem prawdy, zostanie zgładzony i nie wypełni woli swego Pana. Dlatego prosił Boga, aby posłał z nim jego brata Aarona jako wsparcie, który był bardziej wymowny i mógł mu pomóc w przekazaniu przesłania.

Korzyści i nauki płynące z tej wersetu:

1. Prorocy – mimo swojej wielkiej godności – zwracali się do Boga z pokorą i szczerością, ukazując nam, jak należy prosić Stwórcę o pomoc w trudnych chwilach.
2. Człowiek powinien być świadomy swoich czynów i ich konsekwencji, ale nie powinien rozpaczać – Mojżesz nie zamilkł ani nie wycofał się, lecz szukał rozwiązań i wsparcia u Boga.
3. Troska o skuteczne przekazanie prawdy jest ważniejsza niż własne obawy – Mojżesz prosił o pomoc, aby móc wypełnić swoją misję, a nie po to, by uniknąć odpowiedzialności.
4. Współpraca i proszenie o pomoc innych w dobrych sprawach jest cechą szlachetną – Mojżesz poprosił o wsparcie brata, co uczy nas, że nie ma wstydu w szukaniu pomocy w realizacji ważnych celów.
5. Islam uczy, że Bóg zawsze wysłuchuje swoich sług i daje im siłę, nawet gdy okoliczności wydają się trudne – to budzi nadzieję i zaufanie do Boga w każdej sytuacji.