Sura Ash-Shu'ara — Aya 14

Maana ya maneno:

• "Dhanb" (ذَنب): Kosa au dhambi; hapa inamaanisha deni la damu, yaani mauaji ya Mwisraeli aliyekuwa ameuawa na Mūsā kwa bahati mbaya kabla ya utume wake.
• "Fa akhāfu" (فَأَخَافُ): Basi ninaogopa; maana yake ni hofu ya Mūsā kuwa Wamisri watamlipiza kisasi.

Tafsiri ya Aya:

Mūsā, alipopewa amri ya kwenda kwa Firauni na watu wake, alimwambia Mola wake Mlezi: "Ee Mola wangu! Hakika wao (Wamisri) wana deni juu yangu la kumwua mmoja wao (Mwisraeli aliyekuwa ameuawa na Mūsā kwa bahati mbaya), kwa hiyo ninaogopa wataniua kwa sababu ya kisasi cha damu hiyo." Hii ni ombi la Mūsā kwa Mwenyezi Mungu la kumtia nguvu na kumpa usalama, na pia ni udhihirisho wa unyenyekevu wake mbele ya Mola wake, si kukwepa utume bali ni kutaka kuhakikisha ufanisi wa kufikisha ujumbe.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Unyenyekevu wa Mitume: Mūsā, ingawa ni Nabii mteule, alidhihirisha udhaifu wake wa kibinadamu kwa kuogopa madhara ya watu, jambo linalotufundisha kuwa hofu ya kimaumbile si kasoro, bali ni asili ya binadamu, na Mwenyezi Mungu humsaidia mja wake anapomuomba.
2. Kutaka kuhakikisha ufanisi wa dawa: Mūsā hakuomba kuachiliwa utume, bali aliomba msaada wa kukabiliana na vikwazo, hii inatufundisha kuwa mwenye kuitikia wito wa Mwenyezi Mungu anatakiwa kutumia njia zote halali za kufanikisha jambo, na si kukata tamaa kwa sababu ya vikwazo.
3. Kutambua makosa na kuomba msamaha: Mūsā alikumbuka kosa lake la zamani (mauaji ya bahati mbaya) na kukiri mbele ya Mola wake, hii inatufundisha kuwa mja mwema hutambua makosa yake na kurejea kwa Mwenyezi Mungu kwa unyenyekevu, na Mwenyezi Mungu husamehe na kusaidia.
4. Ukaribu wa Mwenyezi Mungu na waja wake: Aya inaonyesha jinsi Mwenyezi Mungu anavyomsikiliza mja wake anapomuomba, na kwamba dua ni silaha ya mwamini katika kila hali.