Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 14

Macnaha ereyada:

• Dhanb (ذَنب): waa gef, dembi, ama eed.
• Faqayl (فَأَخَافُ): waa cabsiga.

Tafsiirka Aayadda:

Nabi Muuse (CS) wuxuu Eebbe u sheegayaa cabsida uu qabo, isagoo leh: "Waxaa iga saaran dadkaas eed iyo gef ah, waayo waxaan dilay nin ka mid ah dadkii Fircoon (qibti), ka dibna waan ka cararay. Hadda waxaan ka cabsanayaa inay ii aarsadaan oo ay i dilaan haddii aan u tago iyagoo og inaan anigu dilkii sameeyay."

Cabsida Muuse (CS) ma ahayn inuu ka laba laabto amarka Eebbe ama uu ka gaabin waajibka risaadda, laakiin wuxuu ka cabsanayay in la hor istaago gaadhista farriinta, ama uu ku dhaco wax dhibaato ah oo ka hortaga inuu u gudbiyo risaadda si buuxda oo nabad ah. Sidaa darteed wuxuu Eebbe ka baryay inuu la socodsiiyo walaalkiis Haaruun si uu u caawiyo, isagoo raba inuu ku xaqiijiyo amarka Eebbe oo uu u gudbiyo farriinta si fiican.

Faa'iidooyinka laga qaado aayadda:

1. Cabsida sharciga ah waa la oggol yahay: Nolosha adduunku waxay leedahay cabsiyo dabiici ah, laakiin cabsida Eebbe ayaa ka sarreysa, waa inaannaan u daallin cabsida dadka inay naga hor istaagto fulinta amarka Eebbe.
2. Qorsheynta iyo diyaarinta sababaha: Muuse (CS) wuxuu Eebbe ka baryay caawimaad iyo walaal si uu u xoojiyo risaadda, taasoo ina baraysa in aan diyaar garo weynno sababaha iyo qorshaha wanaagsan ee fulinta hawsha.
3. Dulqaadka iyo rabitaanka guusha risaadda: Muuse (CS) wuxuu ka cabsanayay in uu ku dhaco wax carqaladeeya gaadhista farriinta, taasoo muujinaysa sida uu uga damqanayay risaadda iyo ummadda, isagoon ka fikirin nafsaddiisa ee wuxuu fikirayay sidii loo gaadhin lahaa farriinta Eebbe.
4. Baryada Eebbe waa hubka ugu weyn: Marka ay cabsidu ku timaaddo, waa in aan Eebbe u gacan qaadnaa baryada, isagoo ah kan kaliya ee ka ilaaliya wax kasta oo shar ah.