Surat Asy-Syu'ara — Ayat 14

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• ذَنبٌ (dzanbun): dosa utawa kesalahan.
• عَلَيَّ (‘alayya): marang aku, dadi tanggunganku.
• فَأَخَافُ (fa akhāfu): mula aku kuwatir.
• أَن يَقْتُلُونِ (an yaqtulūni): yen padha matèni aku.

1. Tafsiré ayat:

Nabi Musa ‘alaihissalam matur marang Allah, yèn dhèwèké duwé dosa utawa tanggungan marang wong-wong Mesir, yaiku nalika dhèwèké matèni wong Qibthi (wong Mesir) sing tumindak sawenang-wenang. Amarga saka kedadeyan kuwi, Nabi Musa kuwatir yèn wong-wong mau bakal mbales lan matèni dhèwèké. Mula saka kuwi, dhèwèké nyuwun marang Allah supaya diparingi pitulungan, salah sijiné liwat seduluré, Harun, supaya bisa bebarengan ngadhepi Fir’aun lan kaumé, lan bisa nglakoni tugas dakwah kanthi kuwat lan slamet.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang yèn saben uwong, kalebu para nabi, bisa ngrasakake kuwatir lan butuh pitulungan Allah.
• Nduwéni rasa wedi marang bebaya ora ateges kurang iman, nanging kudu diiringi karo nyuwun perlindungan lan pitulungan marang Allah.
• Islam mulang supaya tansah ngupaya cara lan jalaran (ikhtiar) kanggo nglakoni tugas kanthi slamet, kayata njaluk bantuan wong liya sing bisa dipercaya.
• Kisah iki nuduhake yèn dakwah kuwi ora gampang, mula kudu sabar, tawakal, lan tansah nyuwun kekuwatan marang Allah.
• Kanthi mangerteni kisah para nabi, kita saya tresna marang Islam lan Al-Qur’an, amarga ngandhut piwulang urip sing migunani kanggo saben uwong.