سوره شعراء — آيت 14

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• ذَنبٌ: گناه، الزام، يا اهڙو ڏوهه جنهن جي پڇاڙيءَ ۾ مواخذو ٿئي.
• فَأَخَافُ: پوءِ آءٌ ڊڄان ٿو.
• أَن يَقْتُلُونِ: ته اهي مون کي قتل ڪري ڇڏيندا.

2) آيت جي تفسير:

حضرت موسيٰ عليه السلام پنهنجي رب کي عرض ڪري رهيا آهن ته مون کي هڪ ڳالهه جي ڊپ آهي، ڇاڪاڻ ته مون کان اڳ ۾ هڪ قبطي ماڻهوءَ کي قتل ڪرڻ جو واقعو ٿي چڪو آهي، جيڪو مون کان اڻ ڄاڻائيءَ ۾ ٿي ويو هو. انهيءَ سبب فرعون ۽ سندس قوم وٽ مون خلاف هڪ الزام ۽ ڏوهه موجود آهي. تنهنڪري آءٌ ڊڄان ٿو ته جيڪڏهن آءٌ وٽن ويس ۽ اهي مون کي سڃاڻي وٺن، ته اهي انهيءَ قتل جي بدلي ۾ مون کي قتل ڪري ڇڏيندا. اهو ئي سبب آهي جو حضرت موسيٰ عليه السلام پنهنجي ڀاءُ هارون عليه السلام کي پاڻ سان گڏ وٺي وڃڻ جي درخواست ڪئي، ته جيئن هو سندس مددگار ۽ همت بندو بڻجي، ۽ دعوت جي ڪم ۾ ڪا رڪاوٽ پيش نه اچي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تي توڪل ۽ حڪمت عملي: حضرت موسيٰ عليه السلام پنهنجي خوف جو اظهار ڪيو، پر ان جو مطلب اهو نه هو ته هو الله جي حڪم کان ڀڄي رهيا هئا، بلڪه هو حڪمت سان پيش قدميءَ جي رٿابندي ڪري رهيا هئا، ته جيئن دعوت جو ڪم مؤثر طريقي سان ٿئي. ان مان سکيا ملي ٿي ته مشڪلاتن جي باوجود الله جي حڪم جي پيروي ڪرڻ ۽ ان سان گڏ حڪمت عملي اختيار ڪرڻ ۾ ڪو تضاد ناهي.
• دعوت جي ڪم جي اهميت: حضرت موسيٰ عليه السلام جي درخواست مان ظاهر ٿئي ٿو ته دعوت ۽ رسالت جو ڪم ايترو عظيم آهي جو ان جي حفاظت ۽ ڪاميابيءَ لاءِ مددگار مقرر ڪرڻ ۽ رڪاوٽون دور ڪرڻ جائز آهي.
• الله جي رحمت ۽ بخشش: حضرت موسيٰ عليه السلام جو قتل جو واقعو اڻ ڄاڻائيءَ ۾ ٿيو هو، ۽ الله تعاليٰ ان کي معاف فرمايو. ان مان معلوم ٿئي ٿو ته الله تعاليٰ پنهنجي نبيءَ کي مشڪلاتن ۾ اڪيلو نه ٿو ڇڏي، بلڪه مدد ۽ سهائتا موڪلي ٿو.
• اسلام ۾ ڀائيوارن جي اهميت: هارون عليه السلام جو موسيٰ عليه السلام جو ڀاءُ ۽ مددگار بڻجڻ، اسان کي سيکاريندو آهي ته نيڪ ڪمن ۾ هڪ ٻئي جي مدد ڪرڻ ۽ گڏجي ڪم ڪرڻ اسلام جي خوبصورت تعليم آهي.