سوره شعرا — آیه 141

معانی کلمات:

• ثَمُود: نام قبیلهای از عرب باستان که در منطقه حِجر (میان حجاز و شام) زندگی میکردند و خداوند پیامبرشان صالح علیهالسلام را به سوی آنان فرستاد.
• الْمُرْسَلین: جمع «مرسل» به معنای پیامبران فرستادهشده از سوی خداوند.

تفسیر آیه:

قبیله ثمود، پیامبر خود حضرت صالح علیهالسلام را در دعوت به توحید و یکتاپرستی تکذیب کردند و رسالت او را نپذیرفتند. از آنجا که همه پیامبران الهی پیام واحدی دارند و آن دعوت به پرستش خدای یگانه است، تکذیب ایشان به منزله تکذیب تمام پیامبران به شمار میآید؛ زیرا هر کس پیامبری را در اصول دعوتش دروغگو بداند، در حقیقت همه فرستادگان خدا را رد کرده است. این آیه نشان میدهد که انکار یک پیامبر، انکار همه پیامبران است، چرا که همگی از یک منبع وحیانی سخن میگویند.

فواید و درسهای آیه:

1. وحدت دعوت پیامبران: همه پیامبران از آدم تا خاتم، یک پیام واحد یعنی توحید و عبادت خدای یگانه را آوردهاند؛ بنابراین تکذیب یکی، تکذیب همه است.
2. سرنوشت تکذیبکنندگان: تاریخ ثمود و دیگر اقوام سرکش، عبرتی برای بشریت است که عاقبت انکار حق و پیامبران، نابودی و عذاب الهی است.
3. اهمیت ایمان به همه پیامبران: مؤمن باید به تمام فرستادگان خدا ایمان داشته باشد و میان آنان تفاوت قائل نشود، چنانکه قرآن میفرماید: «لا نفرّق بین أحد من رسله».
4. هشدار به جامعه بشری: این آیه به ما میآموزد که در برابر دعوت حق، تکبر و انکار نورزیم و با تواضع و تسلیم، پیام هدایت را بپذیریم تا از سرنوشت تلخ پیشینیان در امان بمانیم.