ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 141

ความหมายของคำสำคัญ:

• ษะมูด (ثَمُودُ): คือชนเผ่าหมุด หรือชาวษะมูด ซึ่งเป็นชนชาติหนึ่งในยุคโบราณที่อาศัยอยู่ในเขตหุบเขาอัลฮิจร์ ระหว่างเมืองมะดีนะฮ์และเมืองชาม (ซีเรีย) พวกเขาสืบเชื้อสายมาจากษะมูดบุตรของอาษิรบุตรของอีรอมบุตรของซามบุตรของนูห์
• บรรดาร่อซูล (الْمُرْسَلِينَ): หมายถึงบรรดาศาสนทูตที่อัลลอฮ์ทรงส่งมายังมนุษย์ชาติ

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ตะอาลาตรัสว่า ชนเผ่าษะมูดได้ปฏิเสธบรรดาร่อซูลทั้งหลาย โดยการที่พวกเขาปฏิเสธการเรียกร้องของนบีศอและฮ์ อะลัยฮิสสลาม ซึ่งเป็นพี่น้องร่วมเผ่าของพวกเขา ที่ถูกส่งมายังพวกเขาโดยเฉพาะ การที่พวกเขาปฏิเสธนบีศอและฮ์นั้นเท่ากับเป็นการปฏิเสธบรรดาร่อซูลทั้งหมด เพราะสาระสำคัญของการเรียกร้องของบรรดาร่อซูลนั้นเป็นหนึ่งเดียวกัน คือการเรียกร้องให้เอกภาพต่ออัลลอฮ์และการภักดีต่อพระองค์เพียงผู้เดียว ดังนั้นผู้ที่ปฏิเสธร่อซูลคนหนึ่ง ก็เสมือนปฏิเสธร่อซูลทั้งหมด

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความเป็นเอกภาพของสารแห่งบรรดาร่อซูล: การปฏิเสธร่อซูลท่านใดท่านหนึ่งเท่ากับปฏิเสธทั้งหมด เพราะทั้งหมดมาพร้อมกับสารเดียวกันคือเตาฮีด (การทำให้เป็นเอกะแก่อัลลอฮ์) สิ่งนี้สอนให้เรามีความศรัทธาต่อบรรดาร่อซูลทุกท่านอย่างเท่าเทียมกัน
2. ความเมตตาของอัลลอฮ์ต่อมนุษย์ชาติ: การที่อัลลอฮ์ทรงส่งร่อซูลมายังทุกชนชาติ แสดงให้เห็นถึงความยุติธรรมและความเมตตาของพระองค์ ที่ไม่ทรงลงโทษผู้ใดจนกว่าจะได้มีการตักเตือนและชี้ทางที่ชัดเจนแก่พวกเขาแล้ว
3. ผลของการปฏิเสธความจริง: ประวัติศาสตร์ของชนเผ่าต่างๆ ที่ปฏิเสธบรรดาร่อซูล เป็นบทเรียนอันยิ่งใหญ่ให้เราระมัดระวังมิให้ตกอยู่ในสภาพเดียวกัน คือการหยิ่งผยองและปฏิเสธคำเชิญชวนสู่ความดี
4. คุณค่าของการสามัคคีในสาระแห่งศรัทธา: แม้ยุคสมัยและบุคคลจะแตกต่างกัน แต่เป้าหมายของทุกศาสนทูตคือการนำมนุษย์ออกจากความมืดมนสู่แสงสว่าง ดังนั้นเราควรยึดมั่นในแก่นแท้ของศาสนาและไม่แตกแยกในเรื่องปลีกย่อย
5. การตระหนักถึงความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์: เรื่องราวของชนชาติที่ถูกลงโทษเนื่องจากการปฏิเสธ ทำให้เรารู้สึกถึงความเกรงกลัวและความหวังในพระเมตตาของอัลลอฮ์ พร้อมกับเพิ่มพูนความศรัทธาและการปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์