Surat Asy-Syu'ara — Ayat 151

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• وَلَا تُطِيعُوا (wa lā tuṭī'ū): aja padha manut, aja padha nuruti.
• أَمْرَ (amra): prentah, dhawuh, utawa ajakan.
• الْمُسْرِفِينَ (al-musrifīn): wong-wong sing ngliwati wates, sing kakehan tumindak ala, sing boros ing dosa lan panggawé rusak.

1. Tafsiré ayat:

Allah SWT ngandhani para Nabi lan umaté supaya padha ora manut marang prentahé wong-wong sing wis ngliwati wates ing tumindak ala. Wong-wong iki wis kebacut ing panggawé dosa, ora gelem mandheg, lan tansah gawé rusak ing bumi tanpa ana karep kanggo ndandani. Dadi, sapa sing manut marang wong kaya ngono, mesthi bakal katut ing karusakan lan adoh saka dalané Allah. Mula, ayat iki ngélingaké supaya kita tetep ngadeg ing dalan sing bener, ora gampang kepéngin marang ajakané wong-wong sing seneng gawé ala, lan luwih milih manut marang Allah lan Rasulé.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang supaya kita ora gampang manut marang wong sing seneng gawé dosa lan rusak, sanajan wong iku kerep ngajak kanthi cara sing menarik.
• Kita kudu ngerti yèn manut marang wong sing salah iku bisa nyeret kita menyang dalan sing ora bener lan ngrusak urip kita ing donya lan akhirat.
• Ayat iki uga ngélingaké yèn dadi umat Islam iku kudu wani milih dalan sing bener, ora mung melu-melu wong akèh yèn wong akèh iku tumindak ala.
• Kanthi ngetutake pituduhé Allah, urip kita bakal luwih tentrem, adoh saka panggawé sing ngrusak, lan bisa dadi conto sing apik kanggo wong liya.
• Iki minangka wujud katresnané Allah marang hamba-hamba-Né, supaya ora kesasar lan tetep ana ing dalan sing selamet.