Surja Esh-Shu'ara — Ajet 196

Kuptimet e fjalëve:

• Zubur (زُبُرِ): Shumësi i fjalës "zubrah" (زبور), që do të thotë libra. Këtu nënkuptohen librat e shenjtë të shpallur para Kuranit, si Tevrati, Inxhili dhe librat e tjerë të profetëve.
• El-ewwelîn (الْأَوَّلِينَ): Të parët, pra popujt dhe profetët e mëparshëm.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar e qetëson zemrën e Profetit Muhamed (paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi të) dhe i siguron atij se Kurani Fisnik nuk është diçka e re apo e panjohur, por përmendja e tij dhe lajmi për shpalljen e tij ka qenë e shënuar dhe e konfirmuar në librat e shenjtë që iu shpallën profetëve të mëparshëm. Kjo do të thotë se të gjitha shkrimet e mëparshme, si Tevrati i Musait, Zeburi i Dautit dhe Inxhili i Isait (paqja qoftë mbi ta), kanë sjellë lajmin e gëzuar për ardhjen e këtij Kurani dhe kanë dëshmuar për vërtetësinë e tij. Pra, Kurani është vazhdimësi e mesazhit hyjnor dhe plotësim i asaj që u shpall më parë, duke konfirmuar thelbin e tij dhe duke sjellë ligjin përfundimtar për njerëzimin.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se mesazhi i Allahut ka qenë një zinxhir i vazhdueshëm që nga profetët e parë deri te i Dërguari ynë, Muhamedi (paqja qoftë mbi të), dhe se Kurani është kulmi i këtij mesazhi, gjë që e forcon besimin tonë në vërtetësinë e tij.
2. Ajeti na tregon se të gjithë profetët kanë ardhur me një mesazh të vetëm dhe se Islami është feja e vërtetë që ka ekzistuar që nga fillimi, duke na bërë të ndihemi krenarë për përkatësinë tonë ndaj kësaj feje të plotë dhe të përsosur.
3. Ky ajet na nxit të lexojmë dhe të mendojmë për librat e mëparshme dhe historinë e profetëve, për të parë se si Allahu i ka përmbushur premtimet e Tij dhe si e ka ruajtur mesazhin e Tij deri në ditët tona.
4. Ajeti na jep siguri dhe qetësi shpirtërore, sepse na tregon se Kurani nuk është fjalë njeriu, por fjalë e Allahut që ishte e paracaktuar dhe e shpallur që në fillim, gjë që e bën zemrën tonë të lidhet më fort me Kuranin dhe ta zbatojë atë në jetën e përditshme.