සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 196

වචනවල අර්ථ:

• زُبُرِ: ග්රන්ථ, ධර්ම ග්රන්ථ (බහු වචනය - زَبُور් යන්නෙහි බහු වචනය)
• الْأَوَّلِينَ: පූර්වයන්ගේ, පෙර සිටි (නබිවරුන්ගේ සහ ඔවුන්ගේ ජනයාගේ)

අර්ථ නිරූපණය:

මෙම ආයාතයේදී අල්ලාහ් තආලා තම නබි මුහම්මද් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ට සහනය සහ ස්ථිරභාවය ලබා දෙමින් පවසන්නේ, මෙම අල් කුර්ආනය පිළිබඳ සඳහන සහ එය පහළ කිරීම පිළිබඳ පුවත, පෙර නබිවරුන්ගේ ධර්ම ග්රන්ථවල (තව්රාත්, ඉන්ජීල්, සබූර් සහ අනෙකුත් පූජනීය ග්රන්ථවල) ස්ථිරව සටහන් කර තිබූ බවයි. එම ග්රන්ථවල මෙම අල් කුර්ආනය පහළ වන බවට සහ අවසාන නබිවරයාණන් (මුහම්මද් තුමාණන්) පැමිණෙන බවට ප්රවෘත්ති හා ශුභාරංචි තිබුණි. එම නිසා මෙම ධර්මය අලුත් දෙයක් නොව, පෙර ධර්මයන්ගේ පරිපූර්ණත්වය සහ අවසන් පණිවිඩය වන අතර, එය සත්යය බවට පෙර ග්රන්ථවල සාක්ෂි ද ඇත.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. අල් කුර්ආනය සත්යයක් බවට පෙර ධර්ම ග්රන්ථවල සාක්ෂි තිබීම, එහි දිව්යමය බව තහවුරු කරන අතර, එය මනුෂ්යයෙකුගේ වචනයක් නොවන බවට ශක්තිමත් සාධකයකි.
2. සියලු නබිවරුන්ගේ පණිවිඩය එකම ඉලාහ් (දෙවියන්) වෙතින් පැමිණි එකම ධර්මයක් වන අතර, ඒවා අතර කිසිදු වෙනසක් නොමැත. මෙය ඉස්ලාමයේ එක්සත්භාවය සහ සියලු නබිවරුන් කෙරෙහි ඇදහීමේ වැදගත්කම පෙන්වයි.
3. මෙම ආයාතය අල් කුර්ආනයේ සත්යතාව ගැන සැක කරන්නන්ට ප්රබල පිළිතුරක් වන අතර, එය පෙර ග්රන්ථවල පුරෝකථනය කරන ලද පොතක් බව පෙන්වයි.
4. අල්ලාහ් තආලා තම නබිවරුන්ට සහ ධර්මයට උපකාර කරන ආකාරය අපට පෙන්වා දෙයි - එනම් පෙර ග්රන්ථවල සාක්ෂි ඉදිරිපත් කරමින් සත්යය ශක්තිමත් කිරීම. මෙයින් අපට පාඩමක් වන්නේ, සත්යය මත ස්ථිරව සිටින විට අල්ලාහ් අපට උපකාර කරන බවයි.
5. අල් කුර්ආනය පෙර ග්රන්ථවල සඳහන් වීම, එය මුළු මනුෂ්ය වර්ගයාටම එවන ලද අවසන් හා පරිපූර්ණ ධර්මය බවට ලකුණක් වන අතර, එය අනුගමනය කිරීමෙන් ලෝක දෙකෙහිම සාර්ථකත්වය ලැබිය හැකි බව අපට වැටහේ.