Surah Ash-Shu'ara — Aya 196

Ma’anar Kalmomi:

• Zubur: Littattafan da aka saukar wa annabawan da suka gabata, kamar Littafin Zabura da sauransu.
• Al-awwalin: Al’ummar da suka gabata kafin zuwan Annabi Muhammad (SAW).

Tafsiri:

Lalle ne wannan Alkur’ani mai girma, an ambace shi a cikin littattafan annabawan da suka gabata. An rubuta shi a cikin su, kuma an yi bushara da zuwansa ga al’ummar da suka gabata. Littattafan da Allah ya saukar wa annabawan da suka wuce, kamar Attaura da Injila da Zabura, sun ambaci cewa za a saukar da wani littafi mai girma daga Allah, wanda shine Alkur’ani mai daraja, wanda zai tabbatar da gaskiyar abin da ke cikin su, kuma zai zama shari’a ta karshe ga dukkan mutane. Wannan yana nuna cewa Alkur’ani ba sabon abu ba ne da aka ƙirƙira, amma ya zo daidai da abin da Allah ya yi alkawari a cikin littattafan da suka gabata, kuma ya cika wannan alkawari.

Fa’idodin da ake samu daga wannan aya:

1. Alkur’ani mai girma yana da asali mai zurfi a cikin littattafan Allah da suka gabata, wanda ke nuna cewa shi gaskiya ne daga Allah.
2. Wannan aya tana ƙarfafa imani da cewa Annabi Muhammad (SAW) manzon Allah ne na gaskiya, domin littattafan da suka gabata sun yi bushara da zuwansa.
3. Yana nuna cewa addinin Musulunci ba sabon addini ba ne, amma ci gaba ne na addinan da Allah ya aiko da su, wanda ke nuna cewa dukkan annabawa sun zo da wannan gaskiya ɗaya.
4. Yana ƙarfafa Musulmi su yi imani da dukkan littattafan da Allah ya saukar, kuma su girmama dukkan annabawan, domin dukansu sun zo da manufa ɗaya.