சூரா அஷ்-ஷுஅரா — வசனம் 196

சொற்பொருள்:

• زُبُرِ: (ஜுபுர்) என்றால் வேதங்கள், நூல்கள். இது 'زَبُور' என்பதன் பன்மை.
• الْأَوَّلِينَ: முந்தைய (முன்னோர்களான) இறைத்தூதர்கள் மற்றும் அவர்களின் சமூகங்கள்.

விளக்கம்:

இந்தப் புனிதத் திருக்குர்ஆனின் நினைவு (அதாவது, இது பற்றிய செய்தியும், அதன் இறக்கப்படுதல் பற்றிய குறிப்பும்) முந்தைய இறைத்தூதர்களின் வேதங்களில் நிச்சயமாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. முந்தைய வேதங்களாகிய தவ்றாத், ஸபூர், இன்ஜீல் போன்றவற்றில் இந்தத் திருக்குர்ஆன் இறக்கப்படும் என்பதற்கான நற்செய்தியும், அதன் உண்மைத்தன்மை பற்றிய சான்றும் இடம்பெற்றுள்ளன. முந்தைய இறைத்தூதர்கள் தங்கள் சமூகங்களுக்கு இந்தத் திருக்குர்ஆனின் வருகையைப் பற்றி அறிவித்து, அதை உண்மைப்படுத்தும் விதமாக வாழ்ந்து காட்டினார்கள். எனவே, இது புதிதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒன்றோ, மனிதனால் இயற்றப்பட்டதோ அல்ல; மாறாக, இறைவனிடமிருந்து வந்த வேதங்களின் தொடர்ச்சியாகும்.

பயன்கள்:

1. இந்தத் திருக்குர்ஆன் முந்தைய வேதங்களில் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது, அது இறைவனின் வேதம் என்பதற்கான ஆதாரமாகும். இது நம் இதயங்களில் அதன் மீதான நம்பிக்கையை அதிகரிக்கிறது.
2. முந்தைய வேதங்கள் அனைத்தும் ஒரே இறைவனிடமிருந்து வந்தவை என்பதால், அவற்றுக்கும் திருக்குர்ஆனுக்கும் இடையே முரண்பாடு இல்லை. இது இஸ்லாத்தின் உண்மைத்தன்மையை உறுதிப்படுத்துகிறது.
3. இந்தச் செய்தி, முந்தைய வேதங்களைப் பின்பற்றிய மக்களுக்கு ஒரு அழைப்பாகும்: தங்கள் வேதங்களில் கூறப்பட்டுள்ள இந்த இறுதி வேதத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள் என்று.
4. திருக்குர்ஆன் ஒரு சரித்திரப் பின்னணியைக் கொண்டுள்ளது; அது திடீரென தோன்றியதல்ல. இது அதன் மீதான பற்றுதலையும், அதைப் பின்பற்றுவதற்கான உந்துதலையும் ஏற்படுத்துகிறது.