Sura Asz-Szu'ara — Werset 197

Znaczenie słów:

• آيَةً – znak, dowód, świadectwo.
• يَعْلَمَهُ – że zna go (tj. że wiedzą o prawdziwości tego, co zostało objawione).
• عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ – uczeni spośród synów Izraela (żydowscy uczeni, którzy znali swoje księgi).

Tafsir (wyjaśnienie):

Czyż ci, którzy odrzucają prawdę, nie mają wystarczającego dowodu na to, że ty (Muhammadzie) jesteś prawdziwym Wysłannikiem Boga i że Koran jest prawdą objawioną przez Niego – w tym, że uczeni spośród synów Izraela, tacy jak Abd Allah ibn Salam i inni, którzy poznali treść Tory i wcześniejszych ksiąg, potwierdzili zgodność tego, co zostało ci objawione, z tym, co znajdowali zapisane u siebie? Oni wiedzieli z własnych pism, że nadejdzie prorok, którego opis i cechy są dokładnie takie, jakie widzą u ciebie. Ich wiedza i świadectwo są jasnym znakiem dla tych, którzy szukają prawdy, że Koran nie jest dziełem ludzkim, lecz objawieniem od Boga. Jeśli nawet uczeni ludzie Księgi – którzy nie mieli powodów, by ci sprzyjać – potwierdzili twoją prawdziwość, to jakże ci, którzy znają twoją historię i cechy, mogą nadal trwać w zaprzeczeniu?

Korzyści płynące z wersetu:

1. Dowód prawdziwości Proroka ﷺ – świadectwo uczonych ludów wcześniejszych, którzy znali swoje księgi, jest potwierdzeniem, że posłannictwo Muhammada ﷺ było zapowiedziane w Torze i Ewangelii, co umacnia wiarę w jego prawdziwość.
2. Wartość wiedzy i uczonych – werset ten ukazuje, że wiedza i uczeni odgrywają ważną rolę w prowadzeniu ludzi do prawdy; ich świadectwo ma wielką wagę w oczach Boga.
3. Zachęta do poszukiwania prawdy – człowiek, który szczerze szuka prawdy, powinien otworzyć serce na dowody i znaki, nawet jeśli pochodzą od ludzi spoza jego własnej wspólnoty – prawda pozostaje prawdą, niezależnie od tego, kto ją głosi.
4. Pokora wobec objawienia – werset uczy nas, że nie należy odrzucać prawdy z powodu pychy czy uprzedzeń, lecz przyjąć ją z pokorą, gdyż dowody są jasne i dostępne dla każdego, kto chce zobaczyć.
5. Jedność przesłania Bożego – wszystkie objawienia pochodzą od jednego Boga i potwierdzają się nawzajem; to wzmacnia wiarę muzułmanina w ciągłość posłannictwa od Adama aż po Muhammada ﷺ.