ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 197

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• آيَةً: หมายถึง หลักฐานหรือเครื่องหมายที่บ่งชี้ถึงความจริง
• يَعْلَمَهُ: หมายถึง การที่พวกเขารู้และตระหนักถึงความจริงของอัลกุรอาน
• عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ: หมายถึง นักปราชญ์และผู้รู้ในหมู่ชนวงศ์วานอิสราเอล (ยิว) ที่มีความรู้ในคัมภีร์ของพวกเขา

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงถามด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความประหลาดใจว่า พวกปฏิเสธศรัทธาชาวกุเรชมิได้มีหลักฐานเพียงพอหรือ ที่ว่าบรรดานักปราชญ์ของวงศ์วานอิสราเอลซึ่งเป็นผู้รู้ในคัมภีร์เตารอตและอินญีลต่างก็รู้จักและยืนยันถึงความจริงของท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และอัลกุรอานที่ถูกประทานลงมาแก่ท่าน เพราะในคัมภีร์ของพวกเขานั้นได้มีการกล่าวถึงคุณลักษณะและข่าวคราวของการมาของท่านนบีมุฮัมมัดไว้แล้ว เช่น อับดุลลอฮ์ อิบนุสะลาม ที่เมื่อได้ยินอัลกุรอานก็ยอมรับและศรัทธาทันที เพราะตรงกับสิ่งที่เขามีความรู้อยู่ในคัมภีร์ของเขา

การที่นักปราชญ์เหล่านั้นซึ่งเป็นผู้ที่มีความรู้ในคัมภีร์ก่อนหน้า ยอมรับและยืนยันความจริงนี้ ย่อมเป็นหลักฐานที่ชัดเจนสำหรับผู้ที่มีเหตุผลว่า อัลกุรอานนั้นมาจากอัลลอฮ์จริง และท่านนบีมุฮัมมัดเป็นศาสนทูตของพระองค์อย่างแท้จริง

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. ความรู้และนักปราชญ์นั้นเป็นพยานยืนยันถึงความจริงของศาสนา การที่ผู้รู้ในคัมภีร์ก่อนหน้ายอมรับอัลกุรอาน ย่อมเป็นการตอกย้ำความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้
2. อัลกุรอานและท่านนบีมุฮัมมัดนั้นมิได้มาโดยปราศจากหลักฐาน แต่มีคำพยานยืนยันจากคัมภีร์ก่อนหน้าทั้งเตารอตและอินญีล ซึ่งแสดงถึงความต่อเนื่องของสารจากอัลลอฮ์ที่มีต่อมนุษยชาติ
3. การแสวงหาความรู้และการเปิดใจรับความจริงเป็นหนทางสู่การศรัทธา ผู้ที่มีความรู้อย่างแท้จริงจะไม่ดื้อรั้นต่อความจริงเมื่อมันปรากฏชัด
4. อิสลามให้ความสำคัญกับความรู้และการใช้สติปัญญาในการพิจารณา ไม่ใช่การเชื่อตามอารมณ์หรือการยึดติดกับบรรพบุรุษโดยปราศจากเหตุผล
5. ความจริงของอิสลามนั้นเปิดกว้างสำหรับทุกคน ทุกชาติพันธุ์ ทุกยุคสมัย ไม่ว่าจะเป็นยิว คริสต์ หรือผู้ใดก็ตาม เมื่อเห็นความจริงก็สามารถยอมรับและได้รับความรอดได้