Surat Asy-Syu'ara — Ayat 197

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• آيَةً (ayah): tandha utawa bukti kang nuduhake kabeneran.
• يَعْلَمَهُ (ya'lamahu): padha ngerti bab iku, yaiku bab al-Qur'an lan kenabian Muhammad.
• عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ ('ulama'u bani Israil): para ahli ngelmu saka turune Nabi Israil (Ya'qub), yaiku wong-wong Yahudi kang ngerti kitab-kitabe dhewe.

2) Tegesing ayat:

Apa ora cukup dadi tandha kanggo wong-wong kafir Mekah iku, yen para ahli ngelmu saka turune Bani Israil padha ngerti lan ngakoni yen al-Qur'an iku bener lan Muhammad iku pancen rasul? Wong-wong Yahudi kang mangerti isi kitab-kitabe dhewe (Taurat lan Injil) padha weruh yen ing kitab-kitab iku wis kasebutake bab tekane Nabi Muhammad. Malah ana ing antarane wong-wong mau kang banjur mlebu Islam, kayata Abdullah bin Salam. Dadi, pangertene para ahli ngelmu Bani Israil iku dhewe wis dadi bukti kang cetha kanggo wong-wong Mekah yen Muhammad iku pancen rasul kang bener, lan al-Qur'an iku pancen saka Allah.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen bukti kebeneran Islam iku ora mung saka mukjizat, nanging uga saka kesaksian wong-wong kang ngerti kitab-kitab sadurunge.
• Wong kang jujur golek kebeneran mesthi bakal nemu tandha-tandha kang nuduhake yen al-Qur'an iku bener.
• Para ahli ngelmu saka Bani Israil kang mlebu Islam nuduhake yen Islam iku agama kang nyambung karo ajaran para nabi sadurunge, dudu agama anyar kang ora ana dhasare.
• Ayat iki ngajak kita supaya ora gampang mbantah kebeneran mung merga saka gengsi lan kesombongan, nanging kudu mbukak ati lan pikiran kanggo nampa kebeneran.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih yakin yen al-Qur'an iku kitab kang bener lan bisa dadi pituduh kanggo kabeh manungsa nganti akhir jaman.